امام عالي مقام است ، ليكن در وى زيادات بسيار از پسر ايشان عبد الله است ، وبعضي از زيادات أبو بكر قطيعى - كه راوي آن كتاب از پسر ايشان است - نيز هست . ( 1 ) انتهى . ونيز مخاطب در “ بستان المحدّثين “ در ذكر ابن أبي شيبه گفته : ابوزرعه رازي گفته كه : در زمان ما علم حديث منتهى شده بود به چهار كس : أبو بكر بن أبي شيبه كه در سرد حديث يكتا بود ، وأحمد بن حنبل در فقه حديث وفهم آن مستثنى . . . إلى آخر ( 2 ) . ونيز مخاطب در خاتمه باب يازدهم ادعا كرده كه : پيشوايان أهل سنت خواه در فروع أو ( 3 ) ، خواه در أصول عقايد ، وخواه در سلوك طريقت ، بلكه در تفسير وحديث نيز همه از أهل بيت اخذ نموده‌اند وبه تلمّذ أهل بيت مشهور ومعروف ، وأئمة أهل بيت [ ( عليهم السلام ) ] هميشه در حقّشان ملاطفات ومباسطات فرموده‌اند ، بلكه بشارت داده . . . إلى آخر ( 4 ) . پس كمال عجب است كه چگونه مخاطب حيا نمىآرد ، واز مخالفت چنين امام عالي مقام - كه خود تبرك به ذكر أو مىجويد ، وافضليت أو در فقه

--> 1 . [ الف ] صفحه : 25 / 112 . [ تعريب بستان المحدّثين : 48 ] . 2 . [ الف ] ذكر مصنف ابن أبي شيبه . [ تعريب بستان المحدّثين : 76 - 77 ] . 3 . در مصدر ( فقه ) . 4 . [ الف ] صفحه : 41 / 112 . [ تحفه اثناعشريه : 380 ] .