قال : طعن يازدهم آنكه مردم را از متعة النساء منع فرمود ، ومتعة الحجّ را نيز تجويز نكرد ، حال آنكه هر دو متعه در زمان آن سرور جارى بود ، پس نسخ حكم خدا كرد وتحريم ما أحلّ الله نمود . ‹ 1005 › واين معنا به اعتراف خودش در كتب أهل سنت ثابت است ، جايى كه از أو روايت مىكنند كه أو مىگفت : متعتان كانتا على عهد رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلم ، وأنا أنهى عنهما . جواب از اين طعن آنكه : نزد أهل سنت صحيح ترين كتب ، “ صحيح مسلم “ است ، ودر آن صحيح به روايت سلمة بن الأكوع وسبرة ( 1 ) بن معبد جهنى ، ودر “ صحاح “ ديگر به روايت أبو هريرة نيز موجود است كه : آن حضرت

--> 1 . تذكر : در سرتاسر اين طعن بعضي موارد به جاى ( سبره ) : تعابير : سمرة ، سمره ، سيرة ، سيره ; واشتباهاً به جاى ( معبد ) معبده آمده است كه با توجه به مصادر تصحيح شد .