براي دفع طعن از ايشان بر حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) مطاعن وقوادح ثابت مىكنند ! وأمور محرمه را كه از أدنى ايمان دارى وصاحب ديانتى صدور آن مستبعد مىنمايد ، به آن جناب منسوب مىسازند ، أعوذ بالله من التعصّب والجلاعة ( 1 ) ، وعدم الاكتراث بالكذب والفظاعة ! اما آنچه گفته : نيز در حديث متفق عليه كه نزد اماميه وأهل سنت هر دو مروى است ، موجود است كه : إن النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلم أمر علياً [ ( عليه السلام ) ] بإقامة الحدّ على امرأة حديثة بنفاس . . إلى آخر الحديث . پس نشان بايد داد كه اين روايت به اين ألفاظ در كدام كتاب اماميه موجود است ؟ آرى اين مضمون در حديث أهل سنت البتة موجود است ، وكابلى در " صواقع " خويش حديثي را كه در كتب أهل سنت مذكور است ، به تلخيص وتحريف در عبارت خود ذكر كرده ، وادعاى وجود آن در كتب شيعه ننموده ، مخاطب ألفاظ أو را - به جهت مهارتى كه دارد ! - أصل حديث گمان كرده ، به همان نحو اضافه كرده كه در كتب شيعه وسنى هر دو موجود است ، ذكر نموده ! ! ، واينقدر بعدِ تغير يسير كابلى در " صواقع " در اجوبه اين طعن گفته : ولأنه روي عن النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلم : أنه أمر

--> 1 . جلاعة : پليدزبان شدن ، بي شرم شدن . رجوع شود به لسان العرب 8 / 51 ، ولغت نامه دهخدا .