نبود وبدون استطلاع رأى ايشان كارى را مصمم نمىساختند ، واختلاف مذاهب وتشتت آرا واقع نشد ، بلكه همه بر يك مذهب متفق بودند وبر يك رأى مجتمع كه آن مذهب خليفه ورأى أو است ، پس چگونه به عدم صدور انكار از صحابه بر عمر ، احتجاج واستدلال بر اصابه رأى أو توان كرد ؟ ! وتوقع انكار ومجاهرت از صحابه توان داشت ، وسكوت ايشان را ‹ 644 › مستغرب توان فهميد ؟ ! پنجم : آنكه از ارشاد باسداد جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) ثابت گرديد كه زناى مغيرة بن شعبه ثابت بوده كه آن حضرت مىفرمود كه : « اگر من ظفر يابم بر مغيره رجم كنم أو را » . ونيز به خطاب عمر گفته كه : « اگر خواهى زد ابوبكره را ، رجم خواهم كرد صاحب تو را » - يعنى مغيره را - واين هم دليل واضح بر ثبوت زناى أو است . پس هرگاه زناى مغيرة بن شعبه ثابت گرديد - حسب ارشاد باسداد جناب أمير المؤمنين ( عليه السلام ) - طعن به أبلغ وجوه بر عمر متوجه گرديد ، خواه تلقين از أو واقع شده باشد خواه نه . اما آنچه گفته : حال آنكه از عمر معلوم است وشيعه خود روايت كرده‌اند كه در مقدمات دين به گفته زنى جاهل قائل مىشد ، وبي حضور جماعت صحابه ومشورت ايشان هيچ مهم ديني را به انصرام نمىرسانيد .