روزى از روزها بر أم جميل داخل شد ، وكساني كه نزد عمر شهادت دادند ، كشف ستر كردند وديدند كه مغيره جماع با أم جميل كرده . انتهى محصّله . واين معنا دليل صريح است بر آنكه شهود زناى مغيره در واقع ، وقاع مغيره را با أم جميل ديدند ، نه آنكه به كذب وبهتان اتهام آن كردند چنانچه مخاطب صراحتاً ادعاى آن نموده ، وابن روزبهان وهروى وخواجة كابلى قصد ايهام آن كرده‌اند . دوم : آنكه از روايت ديگر طبري كه از سيف نقل كرده ، نيز واضح است كه ابوبكره ونفر چند كه نزد أو بودند ، مغيره را در ميان پاهاى أم جميل ديدند . انتهى . پس نسبت كذب وزور به شهود زناى مغيره وادعاى اين معنا كه أهل بصره شاهدان زور مقرر كردند ، كذب محض وزور صرف است . سوم : آنكه منع كردن عمر مغيره را از حمد الهى بر رسوا ساختن شهود وبد دعا كردن در حق مغيره به قول خود : ( أسكت الله نامتك ) كه حاصلش آن است كه : خدا تو را هلاك كند ، دليل واضح است بر آنكه مغيره در واقع برى نبوده ، ومستحق لوم وذم وسرزنش وبد دعا بوده ، ورنة ظاهر است كه اگر در واقع مغيره برى مىبود وشهود زناى أو دروغگو وكاذب مىبودند ، منع از