لسمعت رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلم يقول : « يؤتى يوم القيامة بالحجر الأسود ، وله لسان ذلق يشهد لمن استلمه بالتوحيد ، فهو يا أمير المؤمنين ! يضرّ وينتفع ( 1 ) » ، فقال عمر : أعوذ بالله أن أعيش ‹ 557 › في قوم لست فيهم يا أبا حسن ! ( 2 ) انتهى . خلاصه آنكه : روايت كرده حاكم از أبى سعيد ، گفت كه : حج كرديم با عمر ، پس هرگاه داخل شد عمر براي طواف ، استقبال حجر اسود نمود وگفت : من مىدانم كه تو سنگى هستى وضرر ونفع نمىرسانى ، واگر من نمىديدم جناب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) را كه تقبيل تو مىكرد ، تقبيل تو نمىكردم ، بعد از اين تقبيل حجر نمود وبوسه داد ، پس جناب أمير ( عليه السلام ) به عمر فرمود كه : « اين حجر ضرر ونفع مىكند » ، گفت عمر : به كدام دليل گفتى ؟ فرمود : « به دليل كتاب خدا كه فرموده است - آنچه حاصلش اينكه - : ( وقتي كه گرفت پروردگار تو از بني آدم از ظهور ايشان ذريات ايشان را ، وگواه كرد ايشان را بر نفْس هاى ايشان : آيا نيستم پروردگار شما ؟ گفتند : آرى ) ، بيانش آنكه : هرگاه خداى تعالى خلق فرمود آدم را ، مسح كرد بر پشت آدم وبه ايشان تقرير كرد

--> 1 . في المصدر : ( ينفع ) . 2 . [ الف وب ] نسخه " بدور سافره " در كتب خانه جناب مصنف أعلى الله مقامه موجود است ، وسه تا نسخه ديگر آن هم ديده شد . بعد ثُلث كتاب ، باب شهادة الأمكنة والأزمنة در شروع باب ( 12 ) . [ البدور السافرة : 208 - 209 ] .