أبو سعيد خدري گويد : عمر در أثناء طواف رو به حجر الأسود كرده وقبل از بوسيدن آن گفت : مىدانم كه تو سنگى بيش نيستى وسود وزيانى نمىرسانى ، اگر نديده بودم كه پيامبر تو را مىبوسيد ، تو را نمىبوسيدم . اميرمؤمنان ( عليه السلام ) به أو فرمود : آرى ، أو سود وزيان مىرساند . أو از حضرت دليل خواست ، حضرت با قرائت آية فوق فرمود : خداوند از بني آدم اقرار گرفت كه آنها بنده‌اند وأو پروردگارشان ، واز آنها عهد وپيمان گرفت ودر كاغذى ثبت نمود ، وبه اين حجر - كه دو چشم ويك زبان داشت - فرمود : دهانت را باز كن ، وآن نوشته را در دهان أو گذاشت وفرمود : هر كس نزدت آيد ( وبه آن پيمان اقرار نمايد ) در قيامت برايش شهادت بده كه وفادار بوده است . سپس حضرت به نقل از پيامبر ( صلى الله عليه وآله وسلم ) فرمود : حجر الأسود براي كساني كه با اعتقاد به يگانگى خدا أو را استلام كرده باشند ، در روز قيامت با زبان فصيح شهادت مىدهد . عمر ( كه پس از شنيدن اين مطالب به ناداني اش پى برده بود ) گفت : به خدا پناه مىبرم كه در بين مردمانى زندگى كنم كه تو اى أبا الحسن در ميان آنها نباشى .