كه حكم نكند به آنچه خدا فرستاده است ، پس ايشان فاسقانند وظالمانند وكافرانند ( 1 ) . چهارم : آنكه در روايت ابن أبي الحديد كه گذشت ، عمر خود اعتراف كرد كه حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) در آن وقت خواست تصريح به نام على ( عليه السلام ) كند ، من مانع شدم ، واين عين مشاقّه ومعارضه به آن حضرت است ، وحق تعالى مىفرمايد : ( وَمَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدى . . ) ( 2 ) تا آخر آية ، يعنى : هركه مشاقّه ومعارضه كند ، با جناب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) ، بعد از آنكه بر أو ظاهر شده باشد راه هدايت ، ومتابعت كند غير راه مؤمنان را - كه أطاعت رسول الله ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است - أو را به كردار خويش واگذاريم ، وآخر به جهنم فرستيم ، وبد جاى است جهنم از براي ايشان . پنجم : آنكه آن حضرت را آزار كرد وبه غضب آورد به حدى كه با آن وسعت خلق كه خداى تعالى أو را به خلق عظيم وصف كرده وأو را رحمت عالميان گفته ، رو از ايشان گردانيد واعراض فرمود ، وايشان را راند ، واز پيش خود دور كرد ، ودر أحاديث متواتره وارد شده است كه آزار [ وبه

--> 1 . اشاره به آيات مباركه : ( وَمَن لَمْ يَحْكُم بِمَا أَنْزَلَ اللهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ ) و ( وَمَن لَمْ يَحْكُم بِمَا أَنْزَلَ اللهُ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ) و ( وَمَن لَمْ يَحْكُم بِمَا أَنْزَلَ اللهُ فَأُوْلئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ) المائدة ( 5 ) : 44 ، 45 ، 47 . 2 . النساء ( 4 ) : 115 .