اعتراف ابن روزبهان أقبح وأشنع است از آن - بالبداهة كفر باشد ، پس بحمدالله در كفر عمر شكى وريبى باقي نماند . وظاهر شد كه ادعاى مستنبط بودن تهديد عمر از ارشاد نبوي ( صلى الله عليه وآله وسلم ) ، وثبوت جوازش از آن كفرى ديگر ، وعين تهمت بر رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) است ، واين ادعا بدان مىماند كه كسى اهانت جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) كند ، وباز ادعاى استنباط جواز آن از قرآن وسنت نمايد ! اما آنچه گفته : چون أبو بكر نيز امام منصوب كرده پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم بود در نماز . . . إلى آخر . پس اگر اين معنا بر جماعت مذكورين ثابت ومتحقق مىشد ، چرا از اقتداى أو تخلف مىنمودند ؟ ! وحال آنكه جماعت مذكورين از اجلاى صحابه بودند ، وقول وفعل ايشان نزد أهل سنت وجماعت حجت است ، ورأس ورئيس ايشان جناب أمير المؤمنين علي بن أبي طالب ( عليه السلام ) بود ، وملازمت حق با آن جناب به نصوص أحاديث نبويه ثابت ، پس ترك بيعت واقتداى أبو بكر حق باشد . اما آنچه گفته : پس اين قول مشابه است به فعل پيغمبر [ 6 ] . . . إلى آخر . پس مردود است به اينكه : مشابهت قول عمر با فعل پيغمبر خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) وقتي متحقق مىشد كه خلافت وامامت أبو بكر به دليلي قاطع وبرهاني ساطع ثابت مىگرديد ، وچون هيچ دليلي بر امامت أبو بكر ثابت نشده ، پس انكار آن