واگر چه در ايذا بودن اين ترهيب وتخويف هيچ مقام ريب نيست ، چه بديهي أولى است كه اين أمور به نسبت هر كسى كه به عمل آيد ، أو را نهايت ايذا مىكند ، واز اينجاست كه اگر كسى بگويد كه : اگر شيخين زنده مىبودند ، من ايشان را به آتش مىسوختم ، وخانه ايشان را بر ايشان احراق مىكردم ، يا نعش ايشان را بعدِ موت مىسوختم ، قطعاً أهل سنت تفسيق وتضليل وتكفير أو خواهند كرد ، وخواهند گفت كه : اين كس شيعي ورافضي وملحد وزنديق بحت است كه حضرات شيخين را كه آيات وأحاديث بي شمار در وجوب تعظيم وتكريم ايشان وارد است توهين مىكند ، وبغض ايشان ظاهر مىكند ، وسر احراق ايشان مىدارد ، وليكن چشمهاى بصيرت ايشان در كفريات شيخين كور مىشود ، وعقول ايشان در محبت ايشان خيره وأمور واضحه در انظار ايشان تيره مىگردد ، لهذا هرگز حق را از باطل در نمىيابند وأصلا مدلولات ألفاظ صريحه را نمىرسند ، وبه أمور واضحه جليه التفات نمىكنند ، وخرافات غريب وهفوات عجيب در اصلاح شنايع أئمة خويش ‹ 468 › بر زبان مىآرند . الحاصل ، اگر أهل سنت اين كلمات عمر را موجب ايذاى وايلام واهانت وتحقير أهل بيت ( عليهم السلام ) ندانند ، ومثبت بغض عمر با اين حضرات نپندارند ، بايد كه اجازه افشاى مثل آن در حق شيخين به أهل حق دهند .