مشحون ، واعتماد واعتبار علماى أهل سنت بر أو در مسائل شرعيه وروايات دينيه قطعاً وحتماً ثابت ، احدى از علما انكار آن نتواند كرد ، وظاهراً ابن روزبهان هرگز كتب دين وايمان خويش را به نظر بصيرت نديده ، يا عمداً ديده ( 1 ) ودانسته كمر را بر ناحق كوشى وباطل فروشى وتذليل علماى كبار خويش چست بسته ! واز اين هم عجب تر آنكه بر مجرّد حكم به رفض طبري اكتفا نكرده ، بلكه كليتاً حكم كرده كه : هر كسى كه اين خبر [ را ] روايت كند ، بلا شك أو رافضي است ، وبه اين حكم باطل اين علماى اعلام خود را كه اسماى شان شنيدى ، روافض وبدتر از يهود ونصارى قرار داده ، مقدوح ومجروح وبي اعتماد ساخته ، وذلك أعجب من كلّ عجيب وأغرب من كلّ غريب . ‹ 442 › وبراي تنبيه ناظرين قاصرين ، فضائل ومناقب جمله [ اى ] از اين علما از كتب رجال نوشته مىآيد . اما طبري ( 2 ) ، پس اعتماد واعتبار وجلالت ووثوق وكمال فضل وعلو مرتبه أو از رجوع به كتاب “ طبقات فقهاى شافعيه “ سبكى و “ طبقات فقهاى شافعيه “ ابن جماعة ، و “ مرآت الجنان “ يافعى و “ وفيات الأعيان “ ابن خلّكان ،

--> 1 . در [ الف ] اشتباهاً : ( ديد ) آمده است . 2 . [ الف ] ف‍ [ فايده : ] توثيق طبري صاحب توثيق [ كذا ، والصحيح : تاريخ ] .