در غزوه حديبيه چون صلح نامه در ميان پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم وكفار ( 1 ) نوشته مىشد ، حضرت أمير ( عليه السلام ) لفظ ( رسول ) صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم در ألقاب آن حضرت رقم فرموده بود ، رئيسان كفار از ترقيم اين لقب مانع آمدند وگفتند كه : اگر ما اين لقب را مسلم مىداشتيم ، با وى چرا جنگ مىكرديم ؟ ! آن حضرت هر چند أمير را فرمود كه : « اين لفظ را محو كن » ، حضرت أمير ( عليه السلام ) بنابر كمال ايمان محو نفرمود ، ومخالفت امر حضرت رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم نمود ، تا آنكه حضرت صلح نامه از دست أمير گرفته ، وبه دست مبارك محو فرمود ( 2 ) . پس نزد أهل سنت اين قسم أمور را مخالفت پيغمبر نمىگويند ونمىدانند ، وحضرت أمير ( عليه السلام ) را بر اين مخالفت طعن نمىكنند ، عمر را چرا طعن خواهند كرد ؟ ! واگر شيعه اين قسم أمور را هم ردّ قول پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم بگويند ، تيشه به پاى خود خواهند زد ، ودائره قيل وقال را بر خود تنگ خواهند ساخت ; زيرا كه در كتب اين فرقه نيز اين قسم مخالفتها وعرض ( 3 ) مصلحت ومشورت در حق حضرت أمير ( عليه السلام ) مروى است .

--> 1 . [ الف ] در نسخه مطبوعه كلكته : ( كفر ) . 2 . صحيح بخارى 3 / 167 . 3 . در [ الف ] اشتباهاً ( غرض ) بود .