يكتب لهم ذلك الكتاب ) ( 1 ) به سبب صغر سن در زمان جناب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) نزد أهل سنت محل اعتبار نباشد ، مىبايد كه تمامى مسائل ومعتقدات أو محل اعتبار نباشد ، وحال آنكه تمامى اشاعره أهل سنت در جواز رؤيت بارى تعالى اعتماد بر قول ابن عباس مىكنند ، وروايت عايشه را كه متضمن انكار جواز رؤيت بارى تعالى است - با وجود آن بزرگى عايشه كه أهل سنت معتقد آن هستند - از اعتبار ساقط مىكنند . اما آنچه گفته كه : لفظ ( ضلال ) در لغت عرب چنانچه به معناى گمراهى در دين مىآيد ، به معناى سوء تدبير در مقدمات دنيوي نيز بسيار مستعمل مىشود . پس جوابش آنكه : مخاطب در باب أول در بيان معتقدات أهل سنت گفته : نصوص پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم وأئمة محمول بر ظاهر است ( 2 ) . وشك نيست در اينكه ظاهر آن است كه مراد از لفظ ( ضلال ) در نصوص خدا ورسول ( صلى الله عليه وآله وسلم ) گمراهى در دين باشد ، واگر در بعضي آيات قرآن وبعضي أحاديث نبوي ( صلى الله عليه وآله وسلم ) - به سبب بعضي قرائن - مراد از لفظ ( ضلال ) سوء تدبير در مقدمات دنيوي هم بوده باشد ، موجب صرف اين لفظ از معناى ظاهر آن در هر آية وحديث نمىتواند شد .

--> 1 . مصادر آن أوائل همين طعن گذشت . 2 . تحفه اثناعشريه : 11 .