و آنچه گفته‌اند كه : پيغمبر خدا صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم فرموده است : « من أغضبها أغضبني » پس كمال نادانى است به لغت عرب ; زيرا كه اغضاب آن است كه شخصى به قول يا به فعل به غضب آوردن شخصى [ را ] قصد نمايد ، و پر ظاهر است كه ابوبكر هرگز قصد ايذاى فاطمه ( عليها السلام ) نداشت ، و بارها در مقام عذر مىگفت : والله يا بنت رسول الله [ ص ] ! إن قرابة رسول الله صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم أحبّ إليّ من أن أصل قرابتي . پس چون اغضاب از جانب او متحقق نشود ، در وعيد چه قسم داخل گردد ؟ ! آرى حضرت زهرا ( عليها السلام ) بنابر حكم بشريت در غضب آمده باشد ، ليكن چون وعيد به لفظ ( اغضاب ) است نه ( غضب ) ، ابوبكر را از اين چه باك ؟ اگر به اين لفظ وعيد واقع مىشد كه « من غضبتْ عليه غضبتُ عليه » البته ابوبكر را خوف مىبود . و غضب حضرت فاطمه زهرا ( عليها السلام ) بر حضرت امير ( عليه السلام ) در مقدمات خانگى بارها به وقوع آمده ، از آن جمله وقتى كه خطبه بنت ابى جهل براى خود نمودند ، حضرت زهرا ( عليها السلام ) گريان پيش پدر خود رفت و به همين تقريب آن جناب اين خطبه فرمود :