رسول خدا صلى الله عليه وسلم در حالي كه بر پيشانى وبيني اش اثر گل مانده بود ، از نمازى كه با مردم گزارده بود . از اينجاست كه " عايشه " مى گويد : ما رأيته يتقى على الأرض بشئ قط ، ( 1 ) هيچ گاه پيامبر صلى الله عليه وسلم را نديدم كه چيزى بين خود وزمين حائل قرار دهد . ( 2 ) واما آنچه كه در ذيل آن آمده است كه يك دفعه در يك روز بارانى براي حضرت فرش پوستى انداختيم كه نماز بگزارد ، قطعا بايد حمل بر چيزى مثل حالت اضطرار شود كه با روايات سابق تنافى نداشته باشد . چطور ممكن است بر همه چيز سجده جايز باشد ودر عين حال ، زمين در روايات متعدد مخصوص به ذكر شود ؟ روايات متعددى وجود دارد كه مى گويد در سجده بايد بيني بر زمين نهاده شود ، تمام اين روايات ويژگى گذاشتن پيشانى بر زمين را نيز در سجده بيان مى كند ، خصوصا آن رواياتى كه مى گويد بايد بيني بر خصوص چيزى گذاشته شود كه پيشانى در هنگام سجده بر آن گذاشته مى شود ، مثل روايت " ابن عباس " از رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) : لا صلاة لمن لا يمس أنفه الأرض ما يمس الجبين ، ( 3 )

--> 1 . مسند أحمد بن حنبل ، باقي مسند الأنصار ، رقم 23170 ، سنن أبي داود ، كتاب الصلاة ، رقم 1108 ( ترقيم العاليمه ) . 2 . يعنى حضرت 9 پيشانى خود را بدون هيچ واسطه اى بر زمين مى گذاشت . 3 . السنن الكبرى ، ج 2 ، ص 104 .