آبرو ، خائف از ضرر در زندگى ، وهمچنين در برف ، باران ، سرما ، باد وگل آلود بودن . البتة آنان شرايطى را نيز ذكر مى كنند . 5 - جماعتى از أصحاب حديث وبرخى از أصحاب شافعي وغيره : اينان معتقدند كه جمع در حضر براي انجام حاجتي مطلقا جايز است ، ما دام كه به عنوان عادت اتخاذ نشود . 6 - قول ابن شبرمه : أو جمع بين صلاتين را به هر جهت ولو بدون حاجت جايز مى داند ، ما دام كه عادت نشود . 7 - " ابن منذر " ونيز " ابن سيرين " - بنا به نقل " قفال " - : اين دو ، جمع در حضر را به طور مطلق وبدون هيچ قيدى جايز مى دانند . ( 1 ) چنان كه ثابت شد ، قول حق كه روايات صحيح آن را تأييد مى كند ومطابق اطلاق قرآن كريم است ، همين قول مى باشد واماميه نيز به تبع أهل بيت ( عليهم السلام ) از همين مذهب پيروى مى كنند . تحرير اين رساله در هشتم صفر الخير 1415 مطابق با 27 / 4 / 1373 هجرى شمسي به پايان رسيده است . والحمد لله رب العالمين

--> 1 . براي مدارك اين أقوال ، ر . ك : الفقه على المذاهب الأربعة ، المغنى ، الشرح الكبير ، المجموع ، حلية الأولياء ، وغير اينها .