" أبو امامه " مى گويد : با " عمر بن عبد العزيز " نماز ظهر را خوانديم وبيرون رفتيم تا اين كه بر " انس بن مالك " وارد شديم . ديديم كه نماز عصر را مى خواند . من به أو گفتم : اى عمو ! اين چه نمازى بود كه خواندى ؟ گفت : نماز عصر بود واين شيوه ء نماز خواندن رسول خدا صلى الله عليه وسلم است كه ما با أو نماز مى خوانديم . اين روايت دال بر آن است كه " انس " به تبع رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) بين ظهر وعصر جمع مى كرد . احتمال آن كه " عمر بن عبد العزيز " نماز ظهر را در آخر وقت ظهر خوانده باشد مندفع است ، چون جاى تعجب نبود كه اين چه نمازى است كه " أنس " مى خواند . جالب آن است كه اين روش نمازگزاردن را " أنس " با كلمه " كنا " وفعل مضارع " نصلى " كه دال بر استمرار عمل است ، از رسول أكرم ( صلى الله عليه وآله ) نقل مى كند ، كما اين كه در يكى از روايات " ابن عباس " نيز چنين بود . باز در باب " وقت العصر " آمده است : حدثنا قتيبة ، قال : حدثنا الليث عن ابن شهاب عن عروة عن عائشة : أن رسول الله صلى الله عليه وسلم صلى العصر والشمس في حجرتها لم يظهر الفئ من حجرتها ، ( 1 ) از " عايشه " نقل شده كه گفت : پيامبر صلى الله عليه وسلم نماز عصر را در حالي خواند كه خورشيد در حجره اش مى تأبيد وهنوز سايهء بعد از ظهر در حجره اش ظاهر نشده بود . ( يعنى خورشيد وسط آسمان بود . ) أبو نعيم ، قال : أخبرنا ابن عيينة عن الزهري عن عروة عن عائشة ، قالت :

--> 1 . صحيح البخاري ، كتاب مواقيت الصلاة رقم 512 ( ترقيم العالمية ) .