واما واژه ء غسق در آيهء شريفه : صاحب " معجم مقاييس اللغة " مى گويد : غسق : الغين والسين والقاف ، أصل صحيح يدل على ظلمة ، فالغسق الظلمة ، ( 1 ) غسق از مادة ء " غ ، س ، ق " است وريشهء صحيحي است ودلالت بر تاريكى دارد . پس معناى غسق ، ظلمت وتاريكى است . " راغب " در " مفردات " مى گويد : غسق الليل ، شدة ظلمته ، غسق شب ، شدت تاريكى آن است . از " ابن عباس " نيز نقل شده است : غسق الليل ، اجتماع الليل وظلمته ، ( 2 ) غسق شب ، گرد آمدن شب وتاريكى آن است . به هر حال ، آنچه به نظر مى رسد آن است كه مقصود از " غسق الليل " آخر وقت عشاست ، واين با آنچه كه " راغب " در " مفردات " گفته كه " غسق الليل ، شدة ظلمته " سازگارتر است . بنابراين ، احتمال آن كه مقصود از " غسق الليل " غروب خورشيد ويا ابتداى شب باشد ، مردود است ، چون غروب آفتاب ، نه شدت ظلمت است ، نه اجتماع ليل ، ونه حتى به معنى دقيق تاريكى شب ، ونه وقت نماز عشا .

--> 1 . معجم مقاييس اللغة ، ج 4 ، ص 425 . 2 . الدر المنثور ، ج 4 ، ص 195 .