به طور مطلق استعمال شود ) مقصود رهبرى همه جانبه وفراگير است كه مرتبه اى بس والا را مى طلبد وما اكنون در صدد بيان جامع ويژگى ها ومراتب عظمت اين مقام نيستيم . همچنين اين كه نسبت مفهوم امامت وخلافت چيست ؟ سخن جداگانه اى است كه به جاى خود موكول مى شود ، لكن آنچه در بحث كنونى مهم است ، اين است كه بدانيم أولا ، امامت وخلافت به معناى جانشينى پيامبر اسلام ( صلى الله عليه وآله ) بعد از رحلت آن بزرگوار ، در أمور دين واداره ء اجتماع مى باشد . ثانيا ، امامت وخلافت از نظر واقع ومصداق خارجي تفكيك ناپذيرند . به عبارت ديگر ، همان كسى كه داراى منصب امامت است ، بايد خليفه وجانشين پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) نيز باشد ، يعنى نمى توان يك نفر را فقط امام وديگرى را فقط خليفه دانست . " تفتازانى " - دانشمند معروف أهل تسنن - در كتاب " مقاصد " در تعريف امامت مى گويد : هي رياسة عامة في امر الدين والدنيا خلافة عن النبي صلى الله عليه وسلم ، ( 1 ) امامت ، رياست عامه در امر دين ودنيا به عنوان جانشينى و " خلافت " از پيامبر صلى الله عليه وسلم است . " قوشجى " - متكلم بزرگ ديگر أهل تسنن - نيز همين تعريف را ارائه مى كند . ( 2 ) دانشمندان ديگر أهل تسنن نيز غالبا همين عبارت يا قريب به آن

--> 1 . شرح مقاصد ، ج 5 ، ص 232 . 2 . شرح تجريد ، ص 399 .