امام باقر ( عليه السلام ) فرمود : هنگامى كه رسول خدا صلى الله عليه وسلم به سوى آسمان سير داده شد وبه " بيت المعمور " رسيد ، وقت نماز شد . پس جبرئيل اذان واقامه گفت ورسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) جلو ايستاد وملائكة وأنبيا پشت سر پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) به صف ايستادند . ونيز : علي بن إبراهيم عن أبيه عن ابن أبي عمير عن حماد عن منصور بن حازم عن أبي عبد الله : قال : لما هبط جبرئيل ( عليه السلام ) بالاذان على رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) كان رأسه في حجر على ( عليه السلام ) فأذن جبرئيل ( عليه السلام ) وأقام ، فلما انتبه رسول الله ( صلى الله عليه وآله ) قال : يا علي ! سمعت ؟ قال : نعم ، قال : حفظت ؟ قال : نعم ، قال : أدع بلالا فعلمه ، فدعا على ( عليه السلام ) بلالا فعلمه ، ( 1 ) امام صادق ( عليه السلام ) فرمود : وقتي كه جبرئيل با اذان بر رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) فرود آمد ، سر مباركش بر دامن على ( عليه السلام ) بود . جبرئيل اذان واقامه گفت . زماني كه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) به خود آمد ، فرمود : يا علي ! شنيدى ؟ عرض كرد : بله ! فرمود : از بر كردى ؟ عرض كرد : بله ! فرمود : " بلال " را فراخوان واذان را به وى بياموز . على ( عليه السلام ) " بلال " را فراخواند واذان را به أو آموخت . اين دو روايت ، ناظر به دو مرتبه از اذان گفتن جبرئيل ( عليه السلام ) است كه يكى در عالم معراج وبراي شخص پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) وديگرى براي تشريع وابلاغ آن مى باشد . توجه شود كه داراى مرتبه بودن وحى ، وحتى دو مرتبه نازل شدن آن ، امرى شناخته شده است .

--> 1 . الفروع من الكافي ، ج 3 ، باب بدء الأذان والإقامة وفضلها وثوابهما ، ص 302 ، ح 1 و 2 .