همچنين در آيهء شريفه سوره " الرحمن " بنا به جر " نحاس " ، زمخشري جر به جوار را مطرح نكرده وگفته عطف به " نار " است ( 1 ) ومعنا با اين قراءت چنين مى شود : " شواظ آتش ( لهيب آتش ) وشواظ نحاس ( لهيب فلز مس يا روى مذاب ) را خداوند بر شما فرود آرد " . توجه شود كه يكى از معاني " نحاس " فلز روى مذاب است . احتمال نيز داده شده است كه در اينجا " شئ " در تقدير باشد ودر أصل چنين باشد : " ويرسل عليكما شواظ من نار وشئ من نحاس " . در اينجا ، برخى براي فرار از پذيرش حكم مسح پا ، وجه ديگرى را براي جر " أرجل " ذكر كرده اند وگفته اند : عطف " أرجل " به " رأس " ، نه به خاطر اين است كه هر دو حكمشان مسح است ، بلكه به خاطر نكته ديگرى است كه اين دو به يكديگر عطف شده اند . آن نكته اين است كه چون غسل پا مظنهء اسراف بوده است واحتمال آن مى رفت كه هنگام غسل پا اسراف شود ، " أرجل " عطف به " رأس " شده تا بفرمايد در مسح پاها به كمترين مقدار غسل اكتفا كنيد واسراف نكنيد . ضعف اين سخن چنان است كه مى بينيد . از مباحث گذشته دانسته شد كه در آيهء شريفه وضو ، جر " أرجل " به خاطر خفض به جوار درست نيست وتنها تركيب صحيح آن ، عطف به " رءوسكم " است كه با اين تركيب ، صحت مسح پاها ثابت مى شود .

--> 1 . الكشاف ، ج 4 ، سوره الرحمن .