بنابر اين ، به نظر آنان شستن از ابتداى سرانگشتان نيز جايز است وموجب بطلان وضو نيست . از قائلين اين نظريه مى توان " سيد مرتضى علم الهدى " را نام برد ، در يكى از دو قولي كه منسوب به اوست . ( 1 ) " ابن إدريس حلى " نيز صريحا در " سرائر " اين قول را مى پذيرد ودر استدلال به آن مى گويد : لأنه تعالى أمرنا بأن نكون غاسلين ، ومن غسل يده من الأصابع إلى المرافق فقد تناوله اسم غاسل به غير خلاف ، ( 2 ) زيرا خداى تعالى به ما امر فرموده است كه در وضو دست را بشوييم ، وبي شك ، آن كس كه دستش را از سرانگشتان تا آرنج بشويد ، اسم شستشوگر شاملش مى شود ( يعنى وظيفة اش را انجام داده است ) .

--> 1 . الانتصار ، ص 16 . 2 . السرائر ، ج 1 ، ص 99 .