بدون اين كه مشت - مشت آب بردارد ، مثل اين كه از " حنفيه " ( 1 ) يا آفتابه استفاده كند ، يا اين كه شخصي برايش آب بريزد ، مستحب است كه از آرنج شروع كند . از غير شافعيه نيز افضليت ابتدأ نمودن به سرانگشتان نقل شده است وآن مقدار كه اينجانب تتبع كردم ، فقيهى از أهل تسنن را نيافتم كه ابتدأ كردن به سرانگشتان را واجب بداند . نكته اى را كه بايد در شستن دستها مورد توجه قرار دهيم ، آن است كه حتما آرنج نيز بايد شسته شود ، چنان كه روايات از طريق شيعه وسنى بر اين مطلب دلالت دارد : عن جابر : كان النبي صلى الله عليه وسلم إذا توضأ أمر الماء على مرفقيه ، " جابر " گفت : هرگاه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) وضو مى گرفت ، آب را بر آرنج دست مى گذراند . آية شريفه نيز بر همين مطلب دلالت دارد ، زيرا لفظ " إلى " در آية به معنى " مع " است وهمراهى وضميمه شدن آرنج را به مقدار لازم براي شستشو مى فهماند . علماى لغت ونحو وهمچنين فقها بر اين مطلب تصريح كرده اند . استعمال " إلى " به معناى " مع " منحصر در اين آية شريفه نيست ، زيرا هم در كلام الله مجيد وهم در كلام عرب ، چنين استعمالى فراوان به چشم مى خورد . خداوند متعال در قرآن كريم مى فرمايد : * ( ويزدكم قوة إلى قوتكم ) * ، ( 2 ) يعنى " مع قوتكم " ( 3 ) ودر آية ديگر

--> 1 . حوضي كه آب از آن خارج مى شود . امروزه به شير آب نيز اطلاق مى شود . 2 . هود ، آية 52 . 3 . ونيرويى بر نيروى شما بيفزايد .