( 1 ) مرحوم مؤلف در ذيل همين روايت مىگويد : پس براى شيعه در تمسك خود به على بن ابى طالب ( عليه السلام ) چه گناهى است ؟ در حالى كه او را تمام مسلمانان با رواياتى كه در كتابهايشان در رابطه با ولايت على و محبت و متابعت و پيروى وى نقل كرده‌اند ، تصديق نموده‌اند . حاكم در « مستدرك الصحيحين » به سند خود از « زيد بن ارقم » روايت كرده كه گفت : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلَّم فرمود : هر كه مىخواهد زندگيش و مرگش چون زندگى من باشد و در آن بهشتى كه خدا به من وعده داده با من باشد ، على بن ابى طالب را دوست بدارد ، چون او شما را هرگز از هدايت بيرون و به ضلالت داخل نمىكند ، حاكم اين حديث را صحيح دانسته « 1 » و ابو نعيم در « حلية الأولياء » « 2 » به دو طريق و متقى در « كنز العمال » « 3 » و هيثمى در « مجمع الزوائد » « 4 » آن را روايت كرده‌اند . باز حاكم به سند خود از « عمار بن ياسر » روايت كرده كه گفت : از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلَّم شنيدم كه به على ( عليه السلام ) مىفرمود : يا على خوشا به حال كسى كه تو را دوست بدارد و در بارهء تو راست بگويد و واى به حال آن كسى كه تو را دشمن بدارد و در بارهء تو دروغ بگويد : « يا على طوبى لمن احبّك و صدق فيك و ويل لمن ابغضك و كذب فيك » « 5 » . اين روايت را خطيب بغدادى هم در تاريخ بغداد به دو طريق « 6 » و محب طبرى در رياض و ذخائرش آورده‌اند « 7 » . محبّ طبرى از عايشه روايت مىكند كه گفت : پدرم را ديدم به صورت على

--> « 1 » حاكم ، مستدرك الصحيحين ، ج 3 ، ص 128 . « 2 » ابو نعيم ، حلية الأولياء ، ج 4 ، ص 349 . « 3 » متقى ، كنز العمال ، ج 6 ، ص 155 . « 4 » هيثمى ، مجمع الزوائد ، ج 9 ، ص 108 . « 5 » حاكم ، مستدرك ، ج 3 ، ص 135 . « 6 » خطيب ، تاريخ بغداد ، ج 9 ، ص 72 . « 7 » محب طبرى ، رياض النضرة ، ج 2 ، ص 215 - ذخائر العقبى ، ص 92 .