على بن ابى طالب سفارش مىكنم زيرا كسى جز مؤمن او را دوست نمىدارد و كسى جز منافق او را دشمن نمىدارد . بدين جهت خود على ( عليه السلام ) سوگند ياد مىكند : « به خدائى كه دانه را شكافت و انسان را آفريد ، اين پيمان را پيامبر صلى الله عليه و آله و سلَّم با من بسته كه جز مؤمن كسى مرا دوست نمىدارد و جز منافق كسى با من دشمنى نمىكند « 1 » . شافعى ابن مغازلى در كتاب خود به چند طريق روايت كرده است كه : پيامبر صلى الله عليه و آله و سلَّم به على ( عليه السلام ) فرمود : « لو لا انت يا علىّ ما عرف المؤمنون بعدى » « 2 » يا على اگر تو نبودى مؤمنان بعد از من شناخته نمىشدند . احمد بن حنبل در مسند خود از « ابن زبير » نقل كرده است كه گفت : به جابر گفتم : موقعيت على بن ابى طالب در ميان شما چگونه بوده ؟ گفت : بهترين آدميان بود ، منافقان را نمىشناختيم مگر از راه عداوتشان نسبت به على بن ابى طالب « 3 » . ( 1 ) طبق بعضى از روايات آنها ، ابو سعيد خدرى گفت : « انّما لنا نعرف منافقى الانصار ببغضهم عليا » يعنى ما منافقان را به دشمنيشان با على ( عليه السلام ) مىشناختيم « 4 » . ( 2 ) در مسند احمد بن حنبل از عمار ياسر روايت شده است كه او از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلَّم شنيد كه به على مىفرمود : « يا على طوبى لمن احبّك و صدّق فيك و ويل لمن ابغضك و كذّب فيك » « 5 » . ( خوشا به سعادت كسى كه ترا دوست دارد و آنچه در فضائل توست تصديق نمايد بدا به حال كسى كه ترا دشمن دارد و آنچه در مدح توست دروغ پندارد ) .

--> « 1 » ذخائر العقبى ، ص 91 . « 2 » ابن مغازلى ، المناقب ، ص 70 . « 3 » ابن بطريق ، العمدة ، ص 111 . « 4 » رياض النضرة ، ص 215 . « 5 » تاريخ بغداد ، ج 9 ، ص 72 .