بوده است . ابن زيد گفت : يعنى خبر دنيا بخبر آخرت براى آنها پيوستيم كه گمان كنى در دنيا آخرت را به چشم مىبينند . « الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ » 52 مجمع : قتاده گفته است : اين آيه براى عبد اللَّه بن سلام و تميم الدّاري و الجارود العبدى و سلمان فارسى نازل شد كه مسلمان شدند و اين آيه توصيفشان كرد ، و بعضى گفته‌اند : آيه براى چهل نفر مسيحى نازل شد كه پيش از بعثت پيغمبر بموجب خبر انجيل مؤمن به او شده بودند كه سى و دو نفر از حبشه بودند و با جعفر بن ابى طالب از حبشه آمدند و هشت نفر از شام آمدند كه بحيرا و ابرهه و اشرف و عامر و ايمن و ادريس و نافع و تميم نام آنها بود . و مقصود از كتاب تورات و انجيل است و جمله ى « من قبله » كه بعد از اين جمله است مقصود پيش از بعثت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله است يعنى آنها كه مؤمن بتورات و انجيل هستند پيش از پيغمبر چگونگى آن حضرت را در آن كتابها ديده‌اند و مؤمن به آن حضرت هستند و بعضى گفته‌اند : مقصود از « من قبله » پيش از نزول قرآن است . « بِما صَبَرُوا » 54 طبرى : در معنى اين جمله اختلاف است ، قتاده گفته است بواسطه ى صبر بر گفته ى كتابهاى پيشين تا آمدن پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم و گرويدن به او . ضحّاك بن مزاحم گفته است : يعنى پيش از آمدن پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله مؤمن به او بودند و صبر كردند تا آمد و به او گرويدند . مجاهد گفته است : گروهى بتپرست مسلمان شدند و مردمشان آنها را اذيّت كردند و آنها صبر كردند و اين جمله آنها را توصيف كرد . « وَإِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا » 55 طبرى : بعضى گفته‌اند : يعنى در برابر مردم نادان و بيهوده گو بسخن شان گوش نميدهند و رو ميگردانند ، و بعضى گفته‌اند : مقصود از لغو آن است كه پيروان كتب گذشته چيزهائى كه نبوده به آنها افزوده‌اند و اين مؤمنين چون آن سخنان بشنوند رو بگردانند . « سَلامٌ عَلَيْكُمْ لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ » 55 مجمع : يعنى شما از ما آسوده ايد