يُحْسِنُونَ صُنْعاً ( 104 ) أُولئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ وَلِقائِه فَحَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فَلا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَزْناً ( 105 ) ذلِكَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما كَفَرُوا وَاتَّخَذُوا آياتِي وَرُسُلِي هُزُواً ( 106 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ كانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ( 107 ) خالِدِينَ فِيها لا يَبْغُونَ عَنْها حِوَلًا ( 108 ) قُلْ لَوْ كانَ الْبَحْرُ مِداداً لِكَلِماتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِماتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنا بِمِثْلِه مَدَداً ( 109 ) قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِله واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّه فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَلا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّه أَحَداً ( 110 ) معنى لغات : « ردم » آنچه از ديوار خرابه ميريزد ، آنچه موجب بستن و جلوگيرى باشد از رخنه و سوراخ ، « سبب » وسيله ، ريسمان ، راه ، « زبر » مفرد آن زبره بمعنى پاره گنده ى آهن . « صدفين » مفرد آن صدف با فتح و ضم صاد و ذال و نيز فتح صاد و ضمّ دال و به عكس به چهار تلفّظ بمعنى آنجا كه كوه بريده مىشود يا جانب كوه ، « دكّاء » توده ى خاك نرم ، « ضلّ » مصدر آن ضلال و ضلالة بمعنى راه گم كردن ، چيزى گم كردن ، رستگار نشدن و به مقصود نرسيدن ، « حبط » سر خود و بيهوده رفت و نابود شد . جهت نزول : طبرى : بعضى گفته‌اند : مشركين عرب از پيغمبر ( ص ) داستان ذو القرنين را پرسيدند ، بعضى گفته‌اند : مردمى از يهود و مسيحى اين سؤال را كردند آيات ذو القرنين در جواب آنها نازل شد . و مجاهد نقل كرده است : مردى خدمت پيغمبر ( ص ) رسيد عرض كرد دوست دارم جهاد كنم و كار خوب كنم و صدقه بدهم و مردم اين كارهاى من را ببينند ، آيت آخر « فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّه » براى جواب او نازل شد . كشف : مردم مكّه بتلقين و تحريك يهود از پيغمبر داستان ذو القرنين را پرسيدند آيات بجوابشان آمد .