يعنى مزد نيكو و مقام رفيع ، و از امام صادق عليه السّلام نقل شده است : يعنى شفاعت محمّد ( ص ) براى چنين مردم است . ابو الفتوح : ابن اعرابى گفته است : قدم يعنى شخص متقدّم و پيشرو در شرف ابو عبيده و كسائى گفته‌اند : هر پيشقدمى و جلو افتادگى را چه به كار خوب و چه به كار بد ، عرب آن را قدم مينامد و ميگويد « لفلان قدم فى الاسلام و له عندى قدم صدق و قدم سوء » . كاشانى : چون بموجب عنايت ازلى ايمان پذيرفته‌اند ، همان عنايت سابقه اى عظيم و مقامى است ارجمند كه مختصّ به اين گونه مردم است و بس . آلوسى : كلمه ى « قدم » بطور مجاز مرسل بمعنى سبق و جلو رفتن استعمال شده است چون سبب و آلت است براى پيشرفتن و از سبق و پيشرفت مجاز ديگرى اراده شده است كه فضل و شرف و تقدّم معنوى باشد . و صدق درستى گفتار است و در اعمال و افعال نيز استعمال مىشود مثل « صدق في القتال » يعنى آن را بدرستى انجام داد ، و همچنين در ضدّ آن ميگويند « كذب في القتال » پس در هر كار خوب چه باطنى و چه ظاهرى كلمه ى « صدق » استعمال مىشود مثل « مقعد صدق » و « مدخل صدق » و « مخرج صدق » و در اين جمله ى قرآن اشاره است كه درجات عاليه بواسطه راستى دل و زبان نصيب آنها مىشود . « إِنَّ هذا لَساحِرٌ » 2 مجمع : ابن كثير و مردم كوفه « ساحر » قرائت كرده‌اند ، و ديگران « سحر » با كسر سين بدون الف خوانده‌اند . « خَلَقَ السَّماواتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ » 3 ابو الفتوح : ذكر مدّت يا براى پند ملائكه و بشر است ، و يا براى توجّه بتدبير و تدريج در ايجاد است مانند خلق و تغيير آدميزاد ، تا منكرين گمان نكنند طبيعت ايجاب كرد و يك بارگى نمودار شد ، و يا اتفاق شد كه ناگهان پديدار شد . آلوسى : مقصود معنى لغوى روز است و بجاى وقت و هنگام آورده شده است ابن عبّاس گفته است : مقصود ايّام عالم ديگر است كه هر روزى هزار سال است بموجب