49 و [ براى دلخوشى خود ] ميگويند : پس از آنكه به صورت استخوانى پوسيده شديم چگونه از نو آدميزاد و مخلوقى تازه خواهيم شد ؟ 50 تو بجواب بگو : [ آنچه ميتوانيد مقاومت كنيد ] كه به سختى سنگ و آهن باشيد 51 يا بزرگتر چيزى كه باور داريد [ بهر - صورت در اختيار ما هستيد ] باز ميگويند : كه دوباره زنده مان مىكند ؟ بگو : آنكه اول بار آفريد . باز بريشخند و تعجّب سر خود ميجنبانند و ميگويند : كى خواهد بود ؟ بگو : ممكن است نزديك باشد 52 آن روز كه شما را آواز دهند و با حمد و ثناى حق جواب گوئيد و گمان بريد كه اندك مدتى در خاك بوديد 53 و تو اى محمّد ببندگان دستور بده [ كه از چنين سخنان كافران دورى كنند و ] آن بگويند و بينديشند كه بهتر است و بصلاح نزديكتر ، چون شيطان ميانشان آشوب مىكند كه او دشمن نمودار آدمى بوده 54 و خداوند شما را بهتر از خودتان ميشناسد [ كه صالح و مشمول رحمت كى است و ناصالح و مستحقّ عذاب چه كسى است ] تا هر كدام را بمرتبه ى خود رساند [ و تو را در آن كارى نيست ] و مأمور نگهبانى ايمان مردم نيستى 55 چون خداى بهتر ميداند آنچه به آسمان و زمين است [ و البتّه همه را يكسان نيافريده‌ايم ] كه پيغمبران را هم بعضى بر بعضى فضيلت داديم چنان كه بداود زبور داديم 56 و بكافران بگو : از خدايان مجعول خود [ حاجتى ] بخواهيد تا ببينيد كه نميتوانند از شما رفع گرفتارى كنند و چيزيرا دگرگون نمايند 57 اينها [ معبودان جعلى ] خود پى دست - آويزى هستند كه نزديك بحقّ شوند چون باميد رحمتند و در ترس از عذابى كه محذور است و به همه اعلام خطر شده 58 و اين مردم بدانند كه پيش از فرا رسيدن قيامت همه ى آباديها خراب مىشود و مردم آن نابود خواهند شد و يا گرفتار عذاب كه اين سرنوشتى است انجام شدنى و تخلف ناپذير 59 و اگر ما نشانه اى [ بر درستى اين سخنان ] نميفرستيم از آن جهت است كه در گذشته ديدند و دروغ شمردند ، چنان كه بقبيله ى ثمود شترى داديم كه وسيله ى بينائى آنها بود ولى ستمگرى پيشه كردند با اينكه اين گونه آيات و علامات [ بيدار باش مردم است كه به خود آيند و بترسند كه ] نشانه ى عذاب است 60 و بخاطر دار كه به تو گفتيم : خداى تو بر مردم مسلَّط است