يعنى انواع كار ابزار خانه ، و متاع بمعنى آنچه بهره مند از آن ميشوند و وسيله ى زندگى و كسب است ، و مقصود از « الى حين » قيامت است يا هنگام مرگ انسان يا مرگ آن حيوانها كه كرك و پشمشان وسيله ى استفاده است ، يا مقصود وقت كهنگى آنها است . و در « ألَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ » با تاء به صيغه ى خطاب و با ياء به صيغه ى غائب هر دو قرائت شده است ، و در « ظعنكم » مردم كوفه به سكون عين و ديگران با فتح خوانده‌اند « * ( وَاللَّه جَعَلَ لَكُمْ مِمَّا خَلَقَ ) * - تا آخر » 81 طبرى : عطا گفته است : قرآن به اندازه ى معرفت مردم سخن گفته است : چون يك جا اسم سايه برده شده است و گفته است « ممّا خلق ظلالا » يعنى يكى از نعمتهاى خدا آفرينش سايه ها است ، و باز گفته است « من الجبال اكنانا » يعنى در كوه غار و آسايشگاه درست كرده است با اينكه ساختمانها و آبادانيها بيش از آنها است كه اسم برده شده است براى اينكه آن مردم كه با اين آيات سر و كار داشته‌اند در كوهستان زندگى ميكردند ، و نيز گفته شده است « اصوافها و اوبارها » ، با اينكه ديگر پارچه ها از آن بيشتر است ولى روى سخن با عربى بوده است كه سر و كارش با پشم و موى بوده است . « لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ » 81 طبرى : از ابن عبّاس نقل شده است : « تسلمون » بفتح تاء و لام يعنى كه سالم بمانيد از شرّ اسلحه ى دشمن « فَإِنَّما عَلَيْكَ الْبَلاغُ » 82 يعنى اگر حاضر بپذيرش دعوت تو نشدند و دست از بت پرستى برنداشتند تو تكليف خود كه ابلاغ رسالت بوده با كمال وضوح و روشنى انجام داده اى و غير از اين وظيفه ندارى ، روح البيان : سعدى فرمايد : ما نصيحت بجاى خود كرديم روزگارى در اين بسر برديم گر نيايد به گوش رغبت كس برسولان پيام باشد و بس و نيز گفته است : بگوى آنچه دانى سخن سودمند و گر هيچ كس را نيايد پسند كه فردا پشيمان برآرد خروش كه آوخ چرا حقّ نكردم به گوش