ميخواند با دار سلام ، مفسّران در معنى آن خلاف كردند . قتاده گفت : با سراى خود ميخواند و سلام از جمله نامهاى او است « السّلام المؤمن » سراى سراى او ، بنده در فناء او ، در سراى بقاى او ، در تشريف عطاى او ، در وعده ى لقاى او ، زجّاج گفت : مراد بسلام سلامت است مثل « رضاعة و لذاذة » براى آنش سراى سلامت خواند كه در او با سلامت باشند از آفات و عاهات و نكبات و بليّات ، از اعراض و امراض و صدور و اعراض ، از سكرت موت و حيرت فوت . تأويلات : يعنى همگى را دعوت مىكند به آن سراى عالم روحانى كه در آن نه آسيب است و نه چيزى كم . نه نادارى ، نه نابودى ، در آنجا همه سلامتى است از هر ترس و عيب . حسينى : در تيسير فرموده كه حقّ سبحانه بندگان خود را نميخواند به دنيا كه محلّ آفاتست ، بلكه بسراى عقبى دعوت مىكند كه منزل سلامتى از مخافات است چنانچه فرموده : و خداى ميخواند بندگان خود را بسوى سراى سلامت كه بهشت است ، در فصول فرموده كه حقّ سبحانه بنده را ميخواند از سرائى كه اوّلش بكاء است و اوسطش عنا و آخرش فنا بسرائى كه مبدأش عطا و ميانه اش رضا و منتهايش بقاء است . و اللَّه يدعو آمده آزادى زندانيان زندانيان غمگين شده گوئى بزندان ميكشى شاهان سفيهان را همه در بند و زندان ميكشند تو از چه از زندانشان سوى گلستان ميكشى همه را ببهشت ميخواند ، و راه مينمايد هر كه را ميخواهد بسوى راه راست كه منتهى بدار السّلام باشد و آن اسلام است با طريق سنّت سيد انام عليه الصّلاة و السّلام : اى عزيز دعوت عام است بدلالت حضرت رسالت پناهى و هدايت خاصّ است و وابسته بتوفيق الهى ، شيخ الاسلام قدّس سرّه فرموده كه : همه را ميخواند ، امّا تا كرا بر مسند قبول نشاند ، تا يار كه را خواهد و ميلش بكه باشد .