حجّت و استدلال . مجاهد گفته است : نعمت رهبرى و هدايت پيغمبران را بوسيله دهان خود رد كردند و گفتند : شما را قبول نداريم . فى ظلال : اين جمله كنايه است از نشر و اشاعه ى تكذيب پيغمبران كه گفتار كافران تشبيه شده است به كار آن كس كه دست بجلو دهان برد تا آوازش بيشتر و دور تر برود . « قالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ إِنْ نَحْنُ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ » 13 امام فخر : مراتب تكامل انسان را بيان كرده است كه اين پرورش انسان كار پيغمبر است و خلاصه ى سخن امام اين است : افراد انسان در قوّه ى نظرى و عملى بسيار متفاوت هستند و آنكه در هر دو بمرتبه ى كمال باشد و بتواند ديگران را رهبرى به آن كند پيغمبر است و اين استعداد و شخصيت نميرساند كه معجزه اى لازم باشد . فطرت سليم و وجدان صحيح و تشنگى به حق مجال بحث و معارضه نميدهد ، مثنوى اين حالت حق طلبى را چنين تشبيه كرده است : تشنه اى را چون بگوئى تو شتاب در قدح آب است بستان زود آب هيچ گويد تشنه كاين دعوى است رو از برم اى مدّعى مهجور شو راغب اصفهانى در الذّريعه : از وسائل تصديق نبوّت شخص به نسب عالى است و نور چهره و اخلاق و صفات كه دلها را مسخر كند ، تقرير و بيان او موجب آرامش دل شنونده و پذيرش سخن گوينده باشد ، در سوره هاى يونس ، رعد ، انبياء ، انعام ، اعراف ، بنى اسرائيل ، عنكبوت مطالبه ى معجزه و جواب آن گفته شده است . « وَاسْتَفْتَحُوا وَخابَ كُلُّ جَبَّارٍ » 15 طبرى : يعنى پيغمبران در برابر منكرين و دشمنان از خداوند گشايش و يارى خواستند ، و هر كس منحرف و رو گردان از اقرار بتوحيد بود نابود شد . ابو الفتوح : ابن عبّاس و مقاتل گفته‌اند : يعنى كافران براى معارضه ى با پيغمبران به يارى و حكومت خداوند متوسّل شدند و گفتند : خدايا اگر اينها راست مى - گويند تو ما را گرفتار و عذاب كن .