است از اين روى به صورت جمع « رسله » گفته شده است . « أَلا بُعْداً لِعادٍ » 60 روح البيان : تكرار كلمه ى « الا » و عاد و لعنت به دنيا و آخرت بر آنها براى پند است و عبرت و اهميّت و كمال زشتى فكر و كار آن مردم . و مثنوى گفته است : پس سپاس او را كه ما را در جهان كرد پيدا از پس پيشينيان تا شنيديم آن سياستهاى حقّ بر قرون ماضيه اندر سبق استخوان و پشم آن گرگان عيان بنگريد و پند گيريد اى مهار عاقل از سر بنهد اين مستى و باد چون شنيد انجام فرعونان و عاد ورنه بنهد ، ديگران از حال او عبرتى گيرند از اضلال او عبده : بموجب حديثهاى منقول از پيغمبر ( ص ) هود اوّل كسى است كه به زبان عربى سخن گفت و اوّل پيغمبر بوده براى اوّل تيره ى از اولاد سام بن نوح و معلوم مىشود كه اوّل پيغمبر از نسل نوح عرب بوده است . سخن ما : 1 - در آيت 56 جمله « تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّه رَبِّي وَرَبِّكُمْ » تحريك مردم منحرف و مخالف است كه به خود آئيد چون آفريده ى ما و شما يكى است ، و من توكّلم به او است . و با وحدت در ايجاد كه حد مشترك و اصل آفرينش ما و شما است ، و اتّصال ما به آن حقيقت است پس در سود و زيان بيك مرجع مشترك اميدواريم و بايد يار و سازگار باشيم ، 2 - دو آيت آخر جمله هاى « وَاتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ ) * » « وَأُتْبِعُوا فِي هذِه الدُّنْيا لَعْنَةً » كه در اوّل به صورت فعل لازم و دوّم متعدّى و مجهول گفته شده است . براى فهماندن كمال ارتباط و تلازم است كه يك عمل اختيارى بر غير مصلحت و صواب خواه و ناخواه نتيجه ى بد بدنبال دارد و گريزى از آن نيست ، و اطاعت و فرمانبردارى از ستمكار لعنت و محروميّت و خوارى بدنبال آن هست . چنان كه به چشم خود ديديم يك دسته ى متجاوز از صد و پنجاه نفر هواخواه و پيرو جبّاران شدند و با هزاران انحراف و ستم سرمايه فراهم كردند و به آن صاحبان قدرت تقديم كردند كه جاهى بيابند و مقامى بگيرند هنوز بر كرسى مقصود نانشسته اساس