به واسطه ى طول عمر و استفاده ى از حوادث آينده ، و بعضى گفته‌اند : اين جمله اشاره است به اين كه انسان در هر كار بايد از خداوند بخواهد كه او را بنتيجه برساند و بىنيازش كند . روح البيان : كاشفى گفته است : گمان مدار اگر ضايعم تو بگذارى كه ضايعم نگذارد مسبّب الأسباب به روى من در احسان اگر تو در بندى درى دگر بگشايد مفتّح الأبواب صائب گفته است : فكر آب و دانه در كنج قفس بىحاصل است زير چرخ انديشه ى روزى چرا باشد مرا ؟ حافظ گفته است : سكندر را نمىبخشند آبى به زور زر ميسّر نيست اين كار « قاتِلُوا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ » 29 ابو الفتوح : نوشته است : مجاهد گفت : آيه آنگه آمد كه رسول را فرمودند كه بغزاء روم رود ، رسول بعد از نزول اين آيه به غزاى تبوك شد . كلبى گفت : در بنى قريظه و بنى النضير آمد و رسول به قتال ايشان رفت ، ايشان مصالحت كردند و آن اوّل جزيتى بود در اسلام و اوّل ذلَّى بود كه به اهل كتاب رسيد . حقّ تعالى به اين آيت وصف كرد جهودان و ترسايان را به آنكه ايشان به خدا ايمان ندارند و اگرچه خدا گويانند خداى دانان نه‌اند براى اينكه خداى را فرزند روا مىدارند . « مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ » 29 مجمع : يعنى يهودى و مسيحى و علماى شيعه گفته‌اند مجوس و زردشت مذهب به حكم يهودى و مسيحى است . « يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ » 29 كشاف : اين جمله چند جور معنى مىشود : اوّل - يعنى جزيه بدهند با دست فرمانبرى و اطاعت چنان كه ما در فارسى مى - گوئيم به دست خود مىدهد كه كنايه است از كمال تسليم . دوّم - يعنى جزيه را از دست خود بدهند نه از دست شخص ديگر كه كنايه است از نقد پرداختن و به كسى