حسن بصرى گفته است : در هنگام حجّ مويز در آب خيس كرده « نبيذ الزّبيب » به حاجّ مىنوشاندند . « هُمُ الْفائِزُونَ » 21 ابو الفتوح : جابر بن عبد اللَّه انصارى و ديگران روايت كرده‌اند كه پيغمبر ( ص ) فرمود علىّ و شيعت او فائزون هستند ، و دليل بر اين حديث سخن آن حضرت است در هنگام رسيدن شمشير بر سرش فرمود : « فزت و ربّ الكعبة » يعنى سوگند به خداى كعبه كه رستگار شدم . « بِرَحْمَةٍ مِنْه وَرِضْوانٍ » 21 تفسير حسينى : در كشف الاسرار فرموده كه رحمت براى عاصيان است ، و رضوان براى مطيعان و جنت براى كافه ى مؤمنان ، رحمت را تقديم كرد تا اهل عصيان رقم نااميدى بر خود نكشند كه هرچه گناه عظيم بود رحمت از آن عظيمتر است . قطعه : گناه ما فزون بود ز شمار عفوت فزونتر از گناه همه قطره اى ز ابر رحمت تو بس است شستن نامه ى سياه همه روح البيان : همانطور كه كافران آشكار با مسلمين مساوى نيستند ، مشركين به نهان نيز با مخلصين در احوال و مقامات و كمالات انسانى برابر نيستند ، و زهد و عبادت و تصوّف بريا و باغراض مادى ارزش ندارد و مانند تخم فاسدى است كه از آن گياه نخواهد روئيد . دنيا دارى و آخرت ميطلبى اين ناز به خانه پدر بايد كرد طنطاوى : در لطيفه ى چهارم دنباله ى اين آيات از مسلم روايت كرده است كه بكر بن عبد اللَّه مزنى گفت : با ابن عبّاس نزديك كعبه نشسته بودم عربى نزد او آمد و گفت : چرا عموزاده هاى شما به مردم شير و عسل مىدهند و شما نبيذ مىدهيد مگر فقير هستيد يا بخيل ؟ ابن عبّاس در جواب گفت : الحمد للَّه كه نه فقير هستيم و نه بخيل ، ولى آنگاه كه پيغمبر به اينجا وارد شد بر شتر سوارى خود نشسته بود و اسامه بن زيد پشت سر او بود آب مطالبه فرمود ، ما ظرفى نبيذ تقديمش كرديم ، نوشيد و زيادى آن را باسامه عنايت فرمود و به ما فرمود : چه خوب كرديد ، به اين روش