است پس مقصود تقدّم در همه جهت است كه امامت باشد و علىّ ( ع ) خويشاوند نزديك پيغمبر ( ص ) بود و به موجب اين آيه او مقدّم است براى امامت منصور به جواب نوشت اگر دلالت آيه درست باشد . عبّاس مقدّم است بر علىّ « 1 » و اصحاب ابو حنيفه به اين آيه استدلال كرده‌اند بر ارث خويشاوندان و شافعى جواب داده است كه چون آيه مجمل است و معيّن نيست كه مقصود كدام دسته از خويشاوندان است و مقيّد شده است به كلمات « فِي كِتابِ اللَّه » پس آنچه در سوره ى ديگر ياد شده است فقطَّ مشمول اين آيه خواهد بود نه بيشتر . طنطاوى : ميراث ميّت ، خود مرده و نابود شدنى است و ميراث زنده هميشگى است و ثابت ، خزينه هاى زمين و علوم كه وسائل استخراج آنها هستند ميراث خداوند است كه حى لا يموت است و خود گفته است « لِلَّه مِيراثُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ » و موجب آسايش همه ى بشر است ، و ميراث ميت كه در علم فقه است فقط وسيله ى آسايش يك خانواده است و موجب كندى در حركت و كوتاهى همت در زندگى ، ولى ميراث زنده به آن اندازه است كه كوشش شود و با نيروى روح و بدن از ذخائر خدا استفاده شود و امروز بر علماى اسلام لازم است كه مردم را وادار كنند به خواندن و ياد گرفتن و بهره مندى از آن آيات كه ميراث زنده و راه كشف آن مجهولات را مى - نمايد . چنان كه فرموده است « قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَالأَرْضِ » . سخن ما : همان است كه در ترجمه نوشتيم .

--> ( 1 ) در فقه شيعه اثنى عشريّه پسر عموى ابوينى ( پدر مادرى ) در ارث مقدم بر عموى پدرى است . و اين مسئله اجماعى شيعه است . ( مصحح )