و گوش شنيدن و ديدن [ تا اندك كارى ز آنان برآيد ] ؟ اى محمّد به آنان بگو : آنها كه انباز خدا پنداشتيد بخوانيد و آنگاه در كار من چاره انديشيد و يك دم با من روزگار نبريد [ و مهلتم ندهيد ] 197 البتّه دوست و پشتيبان من خدا است كه اين قرآن به من فرو فرستاد و او ياور مردم درستكار است 198 و آنها كه شماى به جاى خدا مىخوانيد نه توان يارى شما دارند و نه خود را توانند يارى كنند 199 و اگر آنها را به راه حقّ بخوانيد سخن شما نشنوند و چنان آنها را بينى كه گويا به تو مىنگرند و خود نمىبينند ، 200 تو از ايشان در گذر [ و اندك ز ايشان بپذير ] و فرمان نيكوكارى كن و ز نادانان روى بگردان [ و پرواى بدى ايشان مدار ] 201 و اگر از [ رفتار كافران ] تو را ديو بجنباند به خدا پناه ببر كه او شنوا است و دانا 202 چه آنان كه پرهيزگار بودند اگر خار خاكى ز ديوان نيابند به ياد خدا افتند [ و به راه دورى از شيطان روند ] و بيناى [ درستكارى ] خود شوند 203 ولى ديوان به گمراهى برادران خود [ و بىدينان ] كمك مىكنند و اندك كوتاهى در آن ندارند ، 204 و چون آيتى [ تازه ز قرآن ] براىشان نيارى گويند : چرا آيتى نگزينى [ و براى ما نخوانى ] بگو : من پيرو وحى پروردگار خود هستم [ وز خود چيزى ندارم ] و اين قرآن راه بينائى ز سوى پروردگار شما است و راهنمائى و مهربانى است براى گروهى كه حقّ پذير بودند 205 پس چون قرآن بخوانند دم نزنيد و گوش به آن فرا دهيد تا شايد مهر خداوندى به شما رسد ، 206 و تو اى محمّد به صبح و شام پروردگار خود را در دل خود به ياد بيار به زاريدن آهسته كه آواز نكنى و از خدا بىخبران مباش 207 ، [ چه فرشتگان و ] آنها كه به پيشگاه پروردگار تواند گردنفراز ز بندگى او نباشند ، و تسبيح او گويند و سجده براى او كنند . سخن مفسّرين : « يَبْطِشُونَ » 196 مجمع : ابو جعفر با ضمّ خوانده است و ديگران با كسر آن . « ثُمَّ كِيدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ » 196 مجمع : بعضى قاريها « كيدوني و تنظروني » با ياء متكلم خوانده‌اند .