او را بخوارى بيازارد ] او گفت : اى فرزند مادر من اين گروه ناتوانم ديدند و چيزى نبود كه مرا بكشند پس تو دشمنانم بخوارى من شاد مكن و مرا بشمار مردم ستمكار مپندار 151 موسى گفت : پروردگارا من و برادرم را بيامرز و برحمت خود درون كن كه تو ارحم الرّاحمينى 152 البتّه آنها كه بگوساله دلبسته شدند گرفتار خشم پروردگارشان شوند و خوارى در زندگى كه ما سزا چنين دهيم دروغ زنان را 153 ولى آن كسان كه زشت كار بودند و از آن بازگشتند و به حق گرويدند البته پروردگارت از پس توبه و ايمان آمرزنده است و مهربان 154 و چون موسى را خشم آرام شد آن لوحها برداشت چه در نبشته هاى آن رهبرى و مهربانى بود براى آن كسان كه بدل ز پروردگار خود انديشه دارند . سخن مفسرين : « مِنْ حُلِيِّهِمْ » 147 مجمع حمزه و كسائى با كسر حاء خواندند و يعقوب با فتح حاء و سكون لام خوانده است ، و ديگران با ضمّ حاء و كسر لام قرائت كرده‌اند . « لَه خُوارٌ » 147 مجمع : زجّاج و جبّائى و بلخى گفته‌اند : مانند بعضى اسبابها كه بواسطه ى طرز ساختن صدا از آن بلند مىشود ، آن گوساله طورى درست شده بود كه بوزيدن باد از آن صداى گاو شنيده ميشد . فخر : بعضى گفته‌اند : نيهاى مختلف در درون آن به طرز مخصوص گذارده بود ، و بعضى گفته‌اند : زير مجسّمه خالى بود و كسى در آن زير وسيله ى صداى گاو ميشد و مردم اغفال ميشدند ، و علىّ عليه السّلام « جؤار » با همزه ميخوانده است كه مشتق از « جأر » بمعنى صيحه و فرياد كرد مىباشد . تفسير حسينى : ابن عبّاس ميفرمايد كه چون آواز گوساله به گوش جمعى از بنى اسرائيل رسيده به سجده در افتادند ، در لطايف امام قشيرى مذكور است : كه چه دور است ميان امّتى كه مصنوع خود را پرستند و ميان امّتى كه عبادت صانع خود كنند ، بيت : آن را كه تو ساختى نسازد كارت سازنده ى تو است در دو عالم يارت