نباشى . « عَلى عِلْمٍ » 50 طبرى و عموم مفسّرين : يعنى در اين كتاب با علم و اطَّلاع ما يكايك حقّ و باطل بتفصيل از يكديگر جدا و نمودار شده است . تفسير انوار التنزيل بيضاوى : ممكن است اينطور معنى شود : در آن كتاب ، احكام و مواعظ و عقايد مشتمل بر علم و معرفت مفصّل بيان شده است . تفسير ابو السعود : ممكن است معنى چنين باشد : اين قرآن كه معانى آن مفصّل بيان شده است مشتمل بر علوم فراوان است . تنوير المقباس ابن عبّاس : ممكن است بگويند : يعنى قرآن را توضيح داديم و بيان كرديم بر تعليم و ياد دادن هدايت و رحمت . « يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُه » 52 طبرى : مجاهد گفته است : يعنى روزى كه جزاى وعده شده در كتاب معلوم مىشود ، سدّى گفته است : يعنى آنگاه كه عواقب كار پشت سر هم ميرسد ، مثل گرفتارى آنها در جنگ بدر و پس از آن در قيامت و همچنين ديگر وعده ها كه پى در پى ميرسد . ابن زيد گفته است : يعنى آن روز كه حقيقت وعده و گفته ها نمودار مىشود . « فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ » 53 مجمع : يعنى به اندازه ى شش روز از روزهاى دنيا ، از سعيد بن جبير نقل شده است : خداوند به اين جمله بمردم ياد داده است كه در كارها با آرامش و مدارا جلو بروند . فخر : قرآن چهار مطلب را بيشتر مورد بحث قرار داده است و مدار آن بر اين چهار است : 1 - توحيد ، 2 - نبوّت ، 3 - معاد - 4 - قضا و قدر و چون از معاد در آيات جلو بحث شد ، در اين آيه از كمال قدرت كه نشانه ى توحيد است بحث شده ، و مقصود از « سِتَّةِ أَيَّامٍ » آن است كه چون در اول تورات گفته شده است كه آسمان و زمين در شش روز آفريده شده است ، و عرب اينرا از يهود شنيد بوده است ، در اين آيه با اين جمله ها بعرب ميفهماند كه آفريننده و معبود بتها نيستند بلكه همان است كه از ديگران هم كه عقلاى مردم بودند شنيده‌ايد :