[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 10 تا 18 ] وَ لَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الأَرْضِ وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ ( 10 ) وَلَقَدْ خَلَقْناكُمْ ثُمَّ صَوَّرْناكُمْ ثُمَّ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ لَمْ يَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ ( 11 ) قالَ ما مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْه خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَخَلَقْتَه مِنْ طِينٍ ( 12 ) قالَ فَاهْبِطْ مِنْها فَما يَكُونُ لَكَ أَنْ تَتَكَبَّرَ فِيها فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ ( 13 ) قالَ أَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 14 ) قالَ إِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ( 15 ) قالَ فَبِما أَغْوَيْتَنِي لأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِراطَكَ الْمُسْتَقِيمَ ( 16 ) ثُمَّ لآتِيَنَّهُمْ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمانِهِمْ وَعَنْ شَمائِلِهِمْ وَلا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شاكِرِينَ ( 17 ) قالَ اخْرُجْ مِنْها مَذْؤُماً مَدْحُوراً لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لأَمْلأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ ( 18 ) معنى لغات : مكنّا - از مصدر تمكين كسى را بر كسى يا چيزى مسلَّط كردن . معايش - جمع معاش و معيشه بمعنى آنچه وسيله ى زندگى است از خوراك و پوشاك و وسيله ى حيات ، خلقنا - از مصدر خلق بفتح خاء بمعنى ايجاد و اختراع و دروغ و اندازه گيرى چرم براى بريدن و صاف و هموار و ملايم كردن . طين - خاك و ريگ و آهك كه با آب مخلوط مىكنند براى بنّائى ، فاهبط - از مصدر هبوط بمعنى كم شدن بها ، و خوارى و فرود آمدن از كوه و از جائى به جائى منتقل شدن ، صاغر - خوار و راضى بخوارى ، انظرني - از « انظره الدّين » يعنى قرض او را بوقت ديگر برگذار كرد و مهلت داد ، اغويتني - يعنى گمراه كردى تو مرا ، مذؤوما - از مصدر ذأم بفتح ذال بمعنى تحقير ، و عيب و خوارى ، دور كردن ، مدحورا - از مصدر دحر بفتح دال و دحور با ضمّ دال بمعنى دور كردن و از پيش راندن . ترجمه : [ چگونه نشانه هاى ما باور ندارند ] 10 كه همانا ما شما را به روى زمين جاى داديم و توان كار و كوشش و راههاى زندگانى با بهره مندى براىتان در آن درست كرديم و شما پاس اندكى از آن بداريد . 11 ما هستيم كه شما را آفريديم و سپس بدين اندام درست كرديمتان و ز آن پس بفرشتگان گفتيم : بآدم فروتن شويد همگى نگونى كردند مگر ابليس و ديو در هم شكسته ى اندوهگين كه از فروتنان