به قرآن بترسان و خبردار كن كسانى را كه اميدوار هستند بوصول بعالم پروردگار و آرزومند نعمتهاى او هستند . فخر : در مقصود از كلمه ى « الَّذِينَ » سه قول است : اوّل مقصود كافرانى هستند كه از فرموده هاى پيغمبر ( ص ) در دلشان ترس توليد شده است و شايد گفته ى پيغمبر ( ص ) درست باشد . دوّم - مقصود مؤمنين است كه چون معتقد بقيامت هستند از آن ترسان هستند ، سوّم - عموم مردم مقصود است ، زيرا هر عاقلى در دل خود ترسى از قيامت و پس از مرگش دارد ، اگرچه معتقد به چيزى نباشد ، و جهت اينكه تخصيص داده شده است انذار پيغمبر ( ص ) به آنها كه مىترسند از حشر بسوى خدا آن است كه اين گونه مردم بيشتر از گفتار پيغمبر استفاده مىكنند ، و خوف آنها وادارشان مىكند كه بيشتر و بهتر خود را براى عالم ديگر مجهّز نمايند . تفسير تنوير المقباس : آيت اوّل « قُلْ لا أَقُولُ لَكُمْ » تا آخر در جواب ابو - جهل و حارث و عيينه و ديگر ياران او نازل شده است و اين آيه از « أَنْذِرْ » تا آخر از براى مردم موالى و زر خريد و تحت فرمان نازل شد و مقصود از جمله ى « الَّذِينَ يَخافُونَ » آن كسان است كه ميدانند و يقين دارند مثل بلال و صهيب و عمّار ياسر و خبّاب بن ارتّ و سلمان و سالم مولاى ابى حذيفه و مهجع و عامر - ابن فهيره . تفسير كشّاف : يعنى بترسان بوحى آنها كه مسلمان مفرط در عمل هستند و مواظب وظايف خود نيستند . « لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِه » 51 فخر : زجّاج گفته است : اين جمله حال است و عامل آن يخافون است ، و معنى اينطور است : آنها كه ميترسند از حشر بسوى خداوند با اينكه دوست و ميانجى غير از خدا ندارند . انوار التنزيل قاضى : اين جمله در محل حال است براى « يُحْشَرُوا » يعنى ميترسند از حشر به اين حالت كه غير خدا دوست و شفيع ندارند . تفسير ابو السعود : مانند قاضى روابط كلمات را به مثل قاضى گفته است و