در كارخانه اى كه ره علم و عقل نيست و هم ضعيف رأى ، فضولى چرا كند مطرب بساز عود كه كس بىاجل نمرد و آن كو نه اين ترانه سرايد خطا كند گر رنج پيشت آيد و گر راحت اى حكيم نسبت مكن به غير كه اينها خدا كند ما را كه درد عشق و بلاى خمار نيست با وصل دوست يا مىصافى دوا كند حقا كه در زمان برسد مژده ى امان گر سالكى بعهد امانت وفا كند « وَهُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِه » 18 يعنى موجودات مقهور خواصّ طبيعى خود هستند ، از خواصّ فيزيكى و شيميائى جمادات تا غرائز و تمايلات حيوان و انسان همگى موجبات قهاريت خداوند است بر اين موجودات . « وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لأُنْذِرَكُمْ بِه وَمَنْ بَلَغَ » 19 طبرى : قتاده گفت : پيغمبر ( ص ) فرمود : اى مردم فرمان خدا را به ديگران برسانيد اگر با يك آيتى از قرآن باشد ، كه هر كس يك ايت قرآن به او ابلاغ شود فرمان خدا به او ابلاغ شده است و محمّد بن كعب قرظى گفت : هر كس قرآن به او ابلاغ شود مثل آن است كه پيغمبر را ديده است ، و مجاهد گفته است : يعنى قرآن بهر كجا كه برسد مانند يك مبلغ است كه مردم را رهبرى مىكند و از سوء عاقبت مىترساند . مجمع البيان : در تفسير عيّاشى از امام باقر و صادق ( ع ) نقل كرده است كه معنى جمله اين است : قرآن به من رسيد تا من شما را رهبرى كنم و هر كس از اولاد من بمقام امامت برسد او هم بوسيله ى قرآن مردم را رهبرى خواهد كرد . ابو الفتوح نوشته است : رسول گفت : از من برسانى اگر همه آيتى باشد ، و هر كس را كه يك آيه از قرآن به او رسد فرمان خداى به او رسيده باشد . فخر : سعيد بن جبير گفت : هر كس از قرآن خبردار شود مثل اين است كه محمد را ديده است ، و ديگرى جمله را اين طور معنى كرده است : قرآن به من نازل شده است كه شما را راهنمائى كنم و هر كس بالغ شده است و مكلف باشد سخن ما : 1 - در اوّل آيه با جمله ى « قُلْ لِمَنْ ما فِي السَّماواتِ » و با جمله ى دوم « قُلْ لِلَّه » اشاره بيك مطلب بديهى و مسلَّم شده است كه اگر از كسى بيرسند : اين