[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 89 ] لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّه بِاللَّغْوِ فِي أَيْمانِكُمْ وَلكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُمُ الأَيْمانَ فَكَفَّارَتُه إِطْعامُ عَشَرَةِ مَساكِينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيامُ ثَلاثَةِ أَيَّامٍ ذلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمانِكُمْ إِذا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُوا أَيْمانَكُمْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّه لَكُمْ آياتِه لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ( 89 ) معنى لغات : اللَّغو - بمعنى بىفكر گفتن ، باطل شدن ، محروم شدن ، از راه منحرف شدن . ايمان - جمع يمين بمعنى سوگند ، طرف راست ، بركت و قوت . كفّارة - آنچه گناه را ميپوشاند و تلافى و جبران مىكند ، تحرير - آزاد كردن ، رقبة گردن ، غلام . جهت نزول : مفسّرين نوشته‌اند پس از آنكه آيت « لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ » نازل شد آنها كه سوگند ياد كرده بودند از بهره هاى زندگى خود را محروم كنند ، بپيغمبر عرض كردند تكليف سوگندهاى ما چى است ؟ اين آيه نازل شد ، از ابن زيد نقل شده است : پس از آنكه عبد اللَّه بن رواحه « چنان كه در جهت نزول آيات پيش نوشتيم » سوگند ياد كرد و همسرش و مهمانش كه غذا نخورند و پس از آن عبد اللَّه دست به غذا دراز كرد و همه غذا خوردند و بپيغمبر عرض كرد ، اين آيه در جواب او نازل شد . ترجمه : خداوند شما را بر سوگند نينديشيده بر زبان آورده بازخواست نمى - كند ولى شما را در گرو آن سوگند ميدارد كه به آن دل بسته‌ايد و كفّاره ى شكستن آنگونه سوگند ده نفر بينوا را سير كردن است از آن ميانين خوردنى كه بخانواده خود ميدهيد با پوشيدن ده نفر بينوا و يا زر خريدى آزاد كردن و اگر نداشتيد سه روزه بداريد اين است راه پوشيدن گناه سوگند شكنى شما اگر سوگند ياد كرديد پس سوگند خود نگاه داريد كه به اين گونه خدا نشانه هاى خود [ و راه حقّ و درست ] براى شما نمودار مىكند تا شايد پاس نعمت حق بداريد . سخن مفسّرين : « لا يُؤاخِذُكُمُ اللَّه بِاللَّغْوِ » 92 مجمع : بيشتر مفسّرين و فقهاء گفته‌اند : سوگند بيهوده كفاره ندارد مگر ابراهيم نخعى كه او كفّاره لازم دانسته است . تفسير كشّاف : در مقصود از اين كلمه اختلاف است : عايشه گفته است مانند آنكه كسى بگويد : نه به خدا ، بلى به خدا ، و شافعى به همين معنى راى داده است ، ولى مجاهد گفته است و ابو حنيفه هم رأى داده است كه مقصود آن است