معنى لغات : تغلوا - از غلوّ بمعنى زياد روى و از اندازه بدر شدن . يعتدون - از مصدر اعتداء ، بمعنى تجاوز از حقوق . ترجمه : 79 به آنها بگو : چرا جز خدا را مىپرستيد كه توان سود و زيان شما ندارد با اينكه شنوا و دانا خدا باشد و بس 80 بگو : اى اهل كتاب در دين خود تندروى به - نادرست نكنيد و بدنبال خواسته هاى آن مردم نرويد كه خود از پيش گمراه بودند و بسيارى را گمراه كردند و ز راه راست بر كنار بودند 81 . آن كسان ز فرزندان اسرائيل كه كافر شدند به زبان داود و عيسى مريم نفريده‌اند از آن روى كه نافرمانى كردند و فزونخواه بودند 82 و ز ناپسند كه ميكردند دستبردار نبودند و البتّه چه بدكارى ميكردند : 83 بيشتر اين مردم را بينى دوستدار كافرانند و البتّه كه بد چيزى بدست خود در جلو خويشتن بداشتند كه خدا بر ايشان خشم گرفت و در آزار جاودان بمانند . 84 و اگر ايشان به خدا و پيغمبر و آنچه به پيغمبر فرود آمده ميگرويدند كافران را دوست خود نمىگرفتند ولى بيشترشان بدكارند [ كه دوست كافرانند ] . سخن مفسّرين : « ما لا يَمْلِكُ لَكُمْ » 79 تأويلات كاشانى : با اينكه مقصود حضرت مسيح است ، كلمه « ما » بجاى « من » آورده شده است تا بفهمند كه او را هم فقطَّ با لفظ چيز ميتوان نشان داد گر نه وجود حقيقى نيست و در پيشگاه