ميكردند ، دو آيت اوّل و دوّم براى راهنمائى مسلمانان دوست با آن يهود نازل شد . ترجمه : 60 اى كسانى كه مؤمن شديد آن مردمى را كه دين شما را به بازيچه گرفتند چه آنها كه پيش از شما كتاب آسمانى بايشان داده‌اند و چه بيدينان را دوست خود نگيريد و اگر بدرستى مومن هستيد از خشم خدا دورى كنيد [ آنها مردمى هستند كه ] 61 چون شما را براى نماز آواز كنند آن را بازى و فسوس پندارند از آن روى كه مردمى بيخردند . جهت نزول آيت 60 « قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ » اسباب النّزول : چند نفر از سران يهود مثل ابو ياسر بن اخطب و نافع بن ابى نافع حضور پيغمبر ( ص ) رفتند و گفتند : از آنها كه پيغمبر شناخته شده‌اند كدامشان را قبول دارى ؟ آنحضرت اين آيه را قرائت فرمود : « أومن » باللَّه وَما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ « تا آخر آيه » كه نام عيسى در آن هست ، چون آن را شنيدند گفتند او را نمىپذيريم و هر كس او را پيغمبر بداند سخنش را قبول نداريم ، اين آيه براى جواب اين گفتگو نازل شد . ترجمه : اى محمّد بگو : 62 اى وابستگان بكتاب آسمانى جز اين است كه بر ما خرده ميگيرند براى اينكه مومن به خدا شديم و به آنچه [ از كتب آسمانى ] بر ما نازل شده و آنچه زين پيش فرود آمده و بيشتر شما مردمى بدكار هستيد ؟ 63 بگو خواهيد آگاه تان كنم به آنها كه سزاى شان به پيشگاه حقّ بدتر است از اين [ كه شما خرده گرفتيد و دين ما زشت شمرديد ؟ بد سزاتر ] كسى باشد كه خدا لعنتش كرده و بر او خشم گرفته است و از گروه او [ مردمى به شكل ] بوزينه و خوك درآورد و ديوپرستان [ هم از ايشان بودند ] اين گونه مردم جايگاه شان [ بجهان ديگر ] بدتر است و از راه راست گمراه ترند 64 . چون نزد شما آيند گويند مؤمن شديم با اينكه بىدين آيند و بىدين روند و هميشه سر و كارشان بكفر بود و خدا بهتر ميداند آن را كه پوشيده دارند . 65 و بيشتر اين يهود منافق را بينى شتاب كنند بگناه و ستمكارى و رشوه و حرام خوارى و البتّه كارى ناپسند ميكرده‌اند . 66 چرا دانايان و پارسايان جلوگيرشان از سخن