جهت نزول : ابو الفتوح : عوفى و زهرى گفته‌اند : چون مسلمانان در جنگ بدر فاتح شدند ، بيهود گفتند : شما مسلمان شويد و گر نه بسرنوشت قريش كه در جنگ بدر گرفتار شدند گرفتار خواهيد شد ، مالك بن حنيف گفت : شما با مردمى ناشى از روش جنگ سر و كار داشتيد كه موفّق شديد ، اگر با ما بجنگيد مىدانيد معنى جنگ چيست ، عبادة بن صامت به پيغمبر گفت : من دوست و خويشاوند يهود زياد دارم كه همه مردمى توانا و مجهّز هستند ولى دوست من خدا و پيغمبر است و از دوستى آنها بيزارم ، عبد اللَّه بن أبى سلول گفت : من از پيشآمدهاى روزگار ترسناكم و بدوستى خويشان يهودى خود اميدوار ، آيه براى اين سخنها و افكار نازل شد ، سدّى گفته است : چون در جنگ احد مسلمانان شكسته شدند ، عدّه اى گفتند : براى آسايش از شر قريش كه دوباره بر ما نتازند به خويشاوندان جهود خود پناه ميبريم ، ديگرى گفت خويشان مسيحى ، در شام دارم به آنها پناهنده خواهم شد ، آيه براى توبيخ و جلوگيرى از اين فكر و عمل نازل شد ، عكرمه گفت : چون يهود بنى قريظه تسليم شدند كه آنچه سعد بن معاذ انصارى در باره آنها حكومت كند بپذيريد ، مردى از مسلمانان بنام أبو لبابة بن منذر به آنها گفت قضاوت سعد بمصلحت شما نيست چون بشما بدبين است ، آيه براى تنبيه او نازل شد . ترجمه : 54 اى مردمى كه بآئين اسلام گرويده‌ايد يهود و نصارى را دوست مگيريد كه آنان دوست يكديگرند و اگر كسى از شما آنان را دوست بدارد او از ايشان باشد و البتّه خدا مردم ستمكار را راهنمائى نميكند [ چه خود به خود ستم كرده‌اند كه راه راست گم كرده‌اند ] اى محمّد مىبينى آنان كه بدل بيمارند بدوستى آنها شتاب ميكنند و ميگويند : ميترسيم روزگار بگردد و ما گرفتار شويم . پس [ شما مؤمنين ] چشم به راه باشيد تا خدا گشايش و فتح در جنگ آرد و يا ز پرده ى پنهان خود چيزى بنمايد و آنها ز آنچه در دل به راز داشتند پشيمان شوند ، و آن كسان كه مؤمن شدند گويند : آيا اينها همان كسان بودند كه سخت سوگند به خدا ياد كردند كه آنها با شما [ كافران و يا غير مسلمان و يا بنفاق با شما مسلمانان ] هستند و كارهاشان نابود