چهارم - جمله هاى : « فَإِنْ تَنازَعْتُمْ تا آخر » همانطور كه در ترجمه نوشتيم شايد مقصود اين باشد : اگر در كارى با يكديگر نزاع و اختلاف داشتيد و تكليف خود را نتوانستيد تشخيص بدهيد . بى جهت با يكديگر نجنگيد و نه از پيش خود حكم و تكليف معيّن كنيد بلكه بدستور خدا و رسول عمل نمائيد ، و تفاوت ندارد در اختلاف مردم با يكديگر كه فرمانده و اولوا الأمر جزء دسته ى اختلاف كننده باشد يا نباشد ، چون اگر معصوم بود در حكم رسول است و مرجع او خواهد بود و خودش وسيله ى حلّ اختلاف است ، و اگر معصوم نبود او هم مثل ديگران بايد براى حلّ مشكل مراجعه بكتاب خدا و سنّت رسول نمايد . پنجم - از جمله ى « فَرُدُّوه إِلَى اللَّه » شايد اين معنى استفاده شود كه احكام و وظائف شما در كتاب و سنّت پيغمبر ( ص ) هست مراجعه كنيد و از آن استفاده نمائيد و علم به آنها را تحصيل كنيد تا بلاتكليف نمانيد و اختلاف نداشته باشيد ، پس براى زندگى شما تحصيل علم بكتاب و سنّت واجب است . در نقل گفته ى مفسّرين نوشتيم : عدّه اى از اين جمله استفاده كرده‌اند كه قياس حجّت است و عده اى بر خلاف استفاده كرده‌اند و گفتگوى اين مطلب مربوط بعلم اصول است . [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 60 تا 63 ] أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِه وَيُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلالًا بَعِيداً ( 60 ) وَإِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّه وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنْكَ صُدُوداً ( 61 ) فَكَيْفَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جاؤُكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّه إِنْ أَرَدْنا إِلَّا إِحْساناً وَتَوْفِيقاً ( 62 ) أُولئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّه ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُلْ لَهُمْ فِي أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغاً ( 63 )