باشد و انجام شود كه انديشه هاى شيطان است ] پس آنكه بد كند سزاى آن بيند و جز خدا براى خود دوست و ياور نيابد و آنكه كار شايسته كند مرد باشد يا زن و مؤمن بوند آنها به بهشت درون روند و چون پيسى هسته ى خرما بكس ستم نمىشود 125 ، چه كسى دينش به از آن باشد كه دل خود به خدا سپرده و نكوكار بوده و پيرو دين ابراهيم كه يكتاپرستى است و پاكدينى و خدا او را دوست خود گرفته 126 ، با آنكه آنچه بآسمانها و زمين است به ملك خدا است كه او همه چيز را فراگير است [ و جهان به زير توان دارد ] . سخن مفسّرين : « لَيْسَ بِأَمانِيِّكُمْ وَلا أَمانِيِّ أَهْلِ الْكِتابِ » 123 طبرى : چون در آيات جلو گفته شده است : شيطان مشركين را بآرزوهاى بيهوده مغرور مىكند در اين جمله يادآورى شده است كه آرزوهاى شما مولود وسوسه ى شيطان است و بيهوده است ، و همچنين يهودى و مسيحى بغرور شيطان گرفتار هستند كه بهشت را منحصر به خود ميدانند و معتقد هستند كه اگر در عالم ديگر گرفتارى باشد فقط چند روز است و بعد آسودگى كامل . تنوير المقباس : يعنى اين درست نيست كه شما مؤمنين آرزو ميكنيد پس از اسلام مسئول گناهان خود نباشيد و هم آرزوى اهل كتاب بيهوده است كه آنچه در روز گناه كنند بشب آمرزيده شود و گناه شبشان بروز آمرزيده شود . فخر : يعنى آن بهشت و انهار جارى كه در آيت جلو وعده كرديم نه بآرزوى - شما آنطور بهشت فراهم مىشود و نه بآرزوى يهود و مسيحى ، بلكه بوسيله ى ايمان و نيكوكارى ميتوان آن را بدست آورد . « مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِه » 123 طبرى : بعضى گفته‌اند : يعنى هر كس خواه مؤمن يا كافر باشد كه مرتكب گناه شود سزاى آن را مىبيند ، ضحّاك گفته است : يعنى يهودى و مسيحى و كفّار عرب آنچه انجام دهند سزايش را مىبينند ، سعيد بن جبير گفته است : يعنى هر كس مشرك شد سزاى خود را مىبيند . ابو الفتوح : نوشته است : و در خبر است كه چون اين آيت فرود آمد و صحابه جزع كردند ، پيغمبر فرمود : بشارت باد شما را ، نزديك باشى با مردم و بر صلاح باشى