كارهاى معنوى هم و نبايد ميان خواصّ مادّى انسان با معنويّات او تفاوت دانست و چون در كارهاى زندگى موجبات پيشرفت لازم دارد و اگر كمبود در آنها شد بيهوده مىشود ، در كارهاى عالم ديگر هم بايد همه ى شرايط و لوازم رعايت شود تا بيهوده نباشد ، و دو كلمه ى * ( ( فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ ) ) * كه دنبال هم گفته شده است اشاره است به همين كه آن جهان از اينجا جدا نيست و آنچه اينجا فراهم كند آنجا دريافت نمايد . [ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 23 تا 25 ] أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُدْعَوْنَ إِلى كِتابِ اللَّه لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَهُمْ مُعْرِضُونَ ( 23 ) ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ وَغَرَّهُمْ فِي دِينِهِمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 24 ) فَكَيْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيه وَوُفِّيَتْ كُلُّ نَفْسٍ ما كَسَبَتْ وَهُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 25 ) معنى لغات : « أ » آيا . « تر » از مصدر رؤيت بمعنى ديدن و انديشيدن . « نصيب » بهره . « يتولَّى » از مصدر تولَّى بمعنى پشت كردن و اعتنا نكردن « ريب » بمعنى شكّ و دو دل بودن . « وفّيت » از مصدر توفية بمعنى انجام دادن و نتيجه رساندن و وفاكردن . جهت نزول : اسباب النّزول سيوطى : ابن عبّاس گفت : روزى پيغمبر تشريف برد به ( مدراس ) يعنى جائى كه تورات درس ميدادند با جماعتى از آنها پيشنهاد دين كرد و دعوت به خدا ، نعيم بن عمرو و حرث بن زيد گفتند : تو چه دين دارى ؟ فرمود بر دين و روش ابراهيم خليل عليه السّلام هستم . گفتند : ابراهيم مذهب يهود داشت ، آن حضرت فرمود : ميان من و شما تورات حكومت كند آن را بياوريد و آنچه باشد قبول دارم ، آنها نپذيرفتند . آيت 23 و 24 در دنباله ى اين گفتگو نازل شد ، و نيز مفسّرين نقل كرده‌اند زن و مرد آبرومند يهود بىعفّتى كردند ، براى حفظ آبروى آنها گفتند : از محمّد قضاوت مىخواهيم شايد مجازاتش آسانتر باشد ، آن حضرت حكم به سنگسار كرد ، آنها گفتند : اين حكم ظالمانه است . فرمود تورات بياوريد كه همين حكم را كرده است ، گفتند : عبد اللَّه بن صوريا در فدك عالم است و تورات مىداند ، حاضرش كردند ، مشغول