مجمع : طيّب يعنى پاك و سفيان ثورى گفته است يعنى : حلال باشد و بعضى گفته‌اند يعنى قابل پرورش گياه باشد و شوره نباشد . « فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ » 43 طبرى : فقها در اندازه ى مسح دست اختلاف كرده‌اند بعضى گفته‌اند اندازه ى آن تا بند دست است نه بيشتر و روايت كردند كه عمّار ياسر تيمّم كرد به اين ترتيب : يك نوبت دست خود بر خاك زد آنگاه با هر دستى دست ديگر را مسح كرد ، پس از آن صورت خود را مسح كرد و دوباره دستها را بر خاك زد و هر كدام را دور ديگرى حركت داد و ساق دست را مسح نكرد ، ابو مالك گفت : عمّار ياسر دستها را به خاك گذاشت و برداشت و بر آن پوف كرد و صورت خود را مسح كرد و اصل دستها را ، آنگاه گفت : تيمّم اينطور است ، عدّه اى ديگر گفته‌اند : اندازه ى مسح براى تيمّم همه ى صورت است و دستها تا بازو . ابو الفتوح : 1 - زهرى گفت : يك بار در روى مالد و يك بار در دستها تا به زير بغل و بالاى دوش . 2 - ابن سيرين گفت : سه بار دست بر زمين زند : يك بار براى روى و يك بار براى كفها و يك بار براى بازوها ، 3 - شافعى گفت : دوبار ، يك بار براى روى و يك بار براى دستها از آرنج تا بر سر انگشتان ، چنان كه در وضو باشد و اين قول بعضى از اصحاب ماست و از فقها ابو حنيفه و ثورى و مالك و ليث ، 4 - و مذهب اوزاعى و احمد و اسحاق آنست كه يك دفعه روا باشد دست بر زمين زند براى روى و براى دستها . خلاصه گفته ى كاشانى در تأويلات : مقصود از مؤمنين در اول آيه آنهائى هستند كه ايمان علمى دارند ولى ايمان عينى ندارند كه بمعاينه و ديدن حقّ مؤمن نشده‌اند و امّا آنها كه بايمان عينى مؤمن هستند چون از حق غافل نيستند و مست دنيا نمىشوند نياز بسفارش ندارند و مقصود از نماز حضور و مناجات با خدا است ، و سكارى يعنى در خواب غفلت و مست خواسته ها و اموال و دوستى دنيا ، و * ( ( تَعْلَمُوا ما تَقُولُونَ « يعنى دلهاى شما گرفتار مشاغل زندگى نباشد و ميل بلذات و شهوات شما را به خود متوجّه نكند تا از خدا دور و بى خبر شويد ، * ( ( إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ » يعنى مگر توجّه